Skocznie narciarskie w Krynicy – skocznie narciarskie, które położone były w Krynicy, na stokach Góry Krzyżowej (812 m n.p.m.) oraz przy ul. Leśnej. Niektóre źródła mówią o istnieniu dwóch, inne nawet czterech skoczni. Jedna została zniszczona podczas II wojny światowej, druga przetrwała wojnę ale została rozebrana po przebudowie w 1950 roku.
Skocznia na Górze Krzyżowej thumb|240px|Zygmunt Rajski na rozbiegu krynickiej skoczni podczas Mistrzostw Krynicy (1929) Skocznia została wybudowana z inicjatywy Polskiego Związku Narciarskiego. W 1924 powstał prowizoryczny obiekt, natomiast trzy lata później przystąpiono do budowy dużej, konkursowej skoczni. W chwili powstania była to największa skocznia w Polsce i jedna z największych w Europie. Budowla powstała według projektu kpt. Romana Loteczki, natomiast konstrukcję drewnianą opracował inż. Jerzy Niechay. Wysokość wieży startowej wynosiła 32 metry, a długość rozbiegu – 100 metrów.
Na obiekcie dwukrotnie, w 1924 i 1925, odbywały się mistrzostwa Polski w skokach narciarskich. Oba konkursy wygrał Henryk Mückenbrunn: w 1924 przed Tadeuszem Zaydelem i Andrzejem Krzeptowskim II, zaś w 1925 przed Aleksandrem Rozmusem i Szczepanem Witkowskim. Ponadto w 1929 skocznia gościła Międzynarodowy Konkurs Skoków, a w 1939 – Akademickie Mistrzostwa Świata w skokach.
Obiekt został zniszczony przez Niemców podczas II wojny światowej.
Skocznia przy ul. Leśnej Drugi z krynickich obiektów powstał w 1935 i był czynny do lat 50. XX wieku. Była to mała skocznia konkursowa, którą w 1950 przebudowano na większą według projektu Stanisława Marusarza. Obiekt szybko jednak uległ zniszczeniu i zaprzestano skoków na nim. Teren po dawnym obiekcie znalazł się we władaniu krakowskiego Uniwersytetu Rolniczego.
W 2014 z apelem o pomoc w odbudowie skoczni do rektora uniwersytetu wystąpiła grupa dawnych sportowców (m.in. Paweł Zygmunt, Józef Kurek i Marek Skowroński).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Nieistniejące skocznie narciarskie w Polsce S