mały|317x317px|Grób Augustyna Gruszki Augustyn Gruszka (ur. 28 lipca 1896 w Weryni, zm. 28 grudnia 1976 w Nowym Jorku) – pułkownik intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego, minister skarbu w emigracyjnym rządzie Aleksandra Zawiszy. W 1965 roku Prezydent RP na Uchodźstwie August Zaleski awansował go na generała brygady w korpusie generałów.
Życiorys Augustyn Gruszka urodził się 28 lipca 1896 roku w Weryni. Był członkiem Związku Strzeleckiego. Od sierpnia 1914 roku służył w Legionach Polskich, najpierw w 2 pułku piechoty, od lipca 1915 roku w 6 pułku piechoty. Został ranny w bitwie pod Kościuchnówką (14 listopada 1915 roku). Po rekonwalescencji powrócił do 2 pułku piechoty, pozostał w nim także po tzw. kryzysie przysięgowym. Należał do legionistów internowanych, a następnie oskarżonych w tzw. procesie w Marmarosz-Siget.
W październiku 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Do 1923 roku służył w Departamencie VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych. Zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. 1 listopada 1924 roku został odkomenderowany z Departamentu VII MSWojsk. do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze asystenta służby intendentury na okres jednego roku. 22 lipca 1925 roku został przeniesiony służbowo na dwuletnie studia w École Supérieure de Ľintendance w Paryżu. Przed skierowaniem na studia powrócił do rezerwy kadry oficerów służby intendenturyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 76 z 22 lipca 1925 roku, s. 409–410..
Do 15 października 1928 roku był przydzielony do Sanatorium Wojskowego w ZakopanemDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 373.. Następnie pozostawał w dyspozycji szefa Departamentu Intendentury MSWojsk<ref>Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 771, 784, tu jako datę urodzenia podano 28 sierpnia''' 1896 roku.</ref>. W 1932 roku pełnił służbę w Departamencie Intendentury MSWojskRocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 314, 445..
Po studiach uzupełniających, został wykładowcą służby intendentury w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. 27 czerwca 1935 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów intendentów. Od czerwca 1938 roku do września 1939 roku był szefem intendentury w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był delegatem Naczelnego Kwatermistrza w Stanisławowie.
18 września 1939 przedostał się na Węgry, następnie do Francji, gdzie został członkiem Komisji Regulaminowej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od sierpnia 1940 przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie do końca II wojny światowej był szefem Wydziału Intendentury Inspektoratu Polskich Sił Powietrznych. W 1943 roku został awansowany na pułkownika.
Po II wojnie światowej zamieszkał w USA. 11 października 1965 roku Prezydent RP August Zaleski mianował go ministrem skarbu w rządzie Aleksandra ZawiszyDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 4, Londyn 23 grudnia 1965 roku, s. 29. W dniu mianowania na urząd ministra skarbu był pułkownikiem intendentem z wyższymi studiami wojskowymi.. W tym samym roku Prezydent RP August Zaleski awansował go na generała brygady w korpusie generałów. 11 czerwca 1970 roku Prezydent RP August Zaleski zwolnił go z urzędu ministra skarbu i powierzył mu sprawowanie obowiązków do czasu powołania nowego RząduDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 2, Londyn 1 października 1970 roku, s. 7.. Był członkiem IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej (1968–1970). Zmarł 28 grudnia 1976 roku w Nowym Jorku. Został pochowany na Cmentarzu South Ealing w Londynie (13 CHH) (w tym samym miejscu została pochowana Józefa Izabella Gruszka).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1958)Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 4, Londyn 23 maja 1958 r., s. 23, „za współudział w pracy Sztabu Głównego Polskich Sił Zbrojnych”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Zobacz też Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych
Przypisy
Bibliografia
Lista Oficerów Polskich Sił Zbrojnych na uchodźstwie według awansów dokonanych zarządzeniami Prezydenta Rzeczypospolitej, z uwzględnieniem rodzajów broni i służb'', Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych L.dz. 6/68, Londyn, 30 czerwca 1969 roku w: Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 4, Londyn 30 czerwca 1969 roku.
Kategoria:Członkowie IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Generałowie brygady mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Ministrowie skarbu (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie intendenci z wyższymi studiami wojskowymi Kategoria:Oficerowie rachunkowi Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na cmentarzu South Ealing w Londynie Kategoria:Podpułkownicy intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy intendenci Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej