Emilio Romano (ur. 28 listopada 1895 w Brescii, zm. 1972 tamże) – włoski kierowca wyścigowy.
Życiorys Karierę wyścigową rozpoczął w 1927 roku. W trakcie kariery korzystał m.in. z rzadkiego ośmiocylindrowego Bugatti T36 1100. W 1932 roku zajął drugie miejsce w Grand Prix Rzymu. W sezonie 1938 uczestniczył Alfą Romeo Monza w Grand Prix Szwajcarii, stanowiącego eliminację Mistrzostw Europy AIACR. Zajął w tym wyścigu dwunaste miejsce, a w klasyfikacji ogólnej sezonu był czternasty. W latach 1939–1940 ścigał się we Włoszech samochodami typu voiturette, m.in. w wyścigach Targa Florio i Grand Prix Trypolisu. W 1947 roku zaoferował Clemente Biondettiemu wspólny start jego Alfą Romeo w wyścigu Mille Miglia, który załoga wygrała. W 1948 roku został wyścigowym mistrzem Włoch. Wziął udział Maserati A6GCS w Grand Prix San Remo 1949, a w 1949 i 1951 roku uczestniczył w Grand Prix Rzymu, odbywającym się według przepisów Formuły 2. Karierę zakończył około 1955 roku.
Wyniki w Mistrzostwach Europy
Sezon Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjachPkt.Msc. 1938 28 14 E. Romano Alfa Romeo Monza Alfa Romeo 2.6 R8 – – 12 –
Przypisy
Kategoria:Włoscy kierowcy Grand Prix Kategoria:Włoscy kierowcy Formuły 2 Kategoria:Ludzie urodzeni w Brescii Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1972