Władimir Prochorowicz Amalicki, ros. Владимир Прохорович Амалицкий (ur. lub 1860 roku w majątku Staryki koło Żytomierza, zm. Pietuchow S.P. 2011, s. 57, 70. w Kisłowodzku) – rosyjski paleontolog i geolog, profesor, badacz permskich małży i lądowych kręgowców.
Edukacja i kariera naukowa W 1879 roku ukończył gimnazjum w Petersburgu, po czym podjął studia przyrodnicze na tamtejszym uniwersytecie ukończone w 1883 roku pracą nt. wykształcenia granitów w południowych rejonach Imperium RosyjskiegoPietuchow S.P. 2011, s. 59, 61.. W tymże roku podjął pracę na Uniwersytecie Petersburskim, gdzie pracował do 1886 roku, a później także w 1889 rokuPietuchow S.P. 2011, s. 61–62.. W 1887 roku uzyskał doktorat na bazie publikacji poświęconej wykształceniu permu w basenie ocko-wołżańskimPietuchow S.P. 2011, s. 62.. Habilitację zrobił w 1892 roku na podstawie monografii dotyczącej fauny permu (słodkowodnych małży Antracosiidae)Pietuchow S.P. 2011, s. 57, 63.. Od 1890 do 1915 roku był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1903 roku także profesorem geologii Warszawskiego Instytutu PolitechnicznegoPietuchow S.P. 2011, s. 58, 67.. W okresie 1904–1912 piastował stanowisko dziekana wydziału górniczego tej politechniki, a od 1908 roku do początku 1917 roku był dyrektorem uczelni (w związku z ofensywą wojsk niemieckich, od połowy 1915 roku wraz z Instytutem ewakuował się do Niżnego Nowogrodu, gdzie uczelnia wznowiła działalność nie zmieniając wówczas nazwy)Pietuchow S.P. 2011, s. 67, 69, 70..
W latach 1883–1885 (z przerwami) prowadził badania geologiczne i paleontologiczne w guberni niżnonowogrodzkiej koncentrując się zwłaszcza na osadach, których wiek na podstawie małży określił na permPietuchow S.P. 2011, s. 61–62.. Badał także tamtejsze utwory karbonu.
W okresie 1895–1897 i 1899-1901 (z przerwami także do 1905 roku) prowadził paleontologiczne badania terenowe w północnej części europejskiej Rosji w dorzeczu rzeki DwinyPietuchow S.P. 2011, s. 64–66, 68.. Efektem tych prac było odkrycie i wydobycie kilkudziesięciu całych szkieletów gadów i płazów permskich, znacznie większej ilości mniej kompletnych zespołów lub pojedynczych kości oraz m.in. szczątków permskiej floryPietuchow S.P. 2011, s. 57–72..
W 1903 roku odbył naukową podróż po części rosyjskiego wybrzeża Oceanu Arktycznego i po basenie rzeki PeczoryPietuchow S.P. 2011, s. 67..
Od 1908 do 1914 roku kontynuował prowadzenie i nadzorowanie wykopalisk paleontologicznych w basenie dwińskim, w rejonie m.in. KotłasuPietuchow S.P. 2011, s. 68–69..
Do głównych osiągnięć naukowych Amalickiego należało: udowodnienie pokrewieństwa późnopermskiej fauny lądowej i słodkowodnej kontynentów południowych (Gondwana) i północnych, co miało implikacje paleogeograficzne, wskazując na istnienie połączeń tych obszarówPietuchow S.P. 2011, s. 57, 64–65.. odkrycie bogatej permskiej fauny małży i kręgowców lądowych, ustanowienie nowych taksonówPietuchow S.P. 2011, s. 57, 64–66. udowodnienie późnopermskiego wieku badanych osadów w północnej RosjiPietuchow S.P. 2011, s. 61, 62.
Kilka publikacji naukowych i raportów z badań Amalickiego ukazało się na bazie jego rękopisów już po śmierci badacza (ostatnia w 1931 roku)Pietuchow S.P. 2011, s. 71..
Niektóre ustanowione przez Amalickiego kopalne taksony Anthracosiidae (w 1892 roku) Inostrancevia (w 1922 roku) i Inostrancevia alexandri (w 1922 roku), wielki drapieżny gad permskiИвахненко Михаил Федосьеви, 2001: Тетраподы Восточно-Европейского плакката – позднепалеозойского...”. Trudy RAN, Inst. Palieont., nr 283: s. 104–105 . Scutosaurus karpinskii (w 1922 roku; patrz: skutozaur)
Życie prywatne W 1890 roku ożenił się. Żona Anna brała udział w jego badaniach naukowych, a po śmierci męża opublikowała kilka artykułów o nim lub jego podróżach badawczychPietuchow S.P. 2011, s. 62, 71..
Nagrody i uhonorowanie Order Świętego Stanisława III i II klasy. Pomnik Amalickiego w Kotłasie postawiony w 2005 r.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Lista ustanowionych przez Amalickiego kopalnych taksonów
Kategoria:Rosyjscy paleontolodzy Kategoria:Rosyjscy geolodzy Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1917