Ulica Bojkowska (j.ukr. Вулиця Бойківська) – ulica we Lwowie, w dzielnicy Wulka, w rejonie frankowskim. Biegnie na południe od ulicy Andrieja Sacharowa, jest równoległa do północnej części parku Orzechowy Gaj, kończy się ślepo stając się jedną z parkowych ścieżek.
Została wytyczona ok. 1930, nie później niż w roku następnym otrzymała nazwę Wulka Panieńska na cześć zgromadzenia sióstr dominikanek, do którego od XVIII wieku należały okoliczne grunty. W 1933 nazwę zmieniono na Krusznik i obowiązywała ona do 1943, kiedy to hitlerowscy okupanci nazwali ją imieniem Ludwiga van Beethovena. Po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną przywrócono poprzednią nazwę, a w 1946 nadano obecną na cześć Bojków, grupy etnicznej górali pochodzenia rusińskiego i wołoskiego.
Zabudowę po parzystej stronie tworzą domy jednorodzinne wybudowane w otoczeniu sadów, większą część strony nieparzystej zajmowała północna część parku Orzechowy Gaj. Od 2008 jest ona wycinana pod budowę zespołu budynków apartamentowych "Złoty Orzech""Житловий Комплекс Золотий Горіх, М. Львів".
Przypisy
Bibliografia Мельник Б. В. "Покажчик сучасних назв вулиць і площ Львова, Довідник перейменувань вулиць і площ Львова" Світ, Львів 2001 c. 9 /j.ukr./; Лемко І., Михалик В., Бегляров Г. "1243 вулиці Львова (1939-2009)" Апріорі, Львів 2009 c. 394 /j.ukr./; Plan miasta Lwowa, Wyd. Kartografia Kijów 2010 ;
B