Bruno (Alfred) Ehrlich (ur. 28 maja 1868 w Gdańsku, zm. 7 lutego 1945 w Elblągu) – niemiecki archeolog, historyk i kierownik Muzeum Miejskiego działający w Elblągu, przewodniczący Elbląskiego Towarzystwa Starożytności (Elbinger Altertumsgesellschaft – E.A.G.).
Życiorys Był synem gdańskiego kupca. Po ukończeniu gdańskiego gimnazjum, w latach 1886–1892 studiował filologię klasyczną i niemiecką, religioznawstwo oraz historię na uniwersytetach w Królewcu, Marburgu, Berlinie i Wrocławiu, gdzie dwa lata później uzyskał tytuł doktora filologii. Do roku 1905 pracował jako nauczyciel pomocniczy w Elblągu, Gdańsku, Starogardzie Gdańskim, Grudziądzu, Malborku i Chojnicach. Po tej dacie został zatrudniony w elbląskim Gimnazjum Państwowym, najpierw jako starszy nauczyciel, a od roku 1910 jako profesor i radca naukowy, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w roku 1932. W latach 1906–1916 był wiceprzewodniczącym E.A.G., a po rezygnacji Roberta Dorra i po powrocie z frontu jednogłośnie wybrano go na przewodniczącego.
Był współtwórcą, wydawcą i nieprzerwanie od roku 1920 był współredaktorem periodyku Elbinger Jahrbuch (1920–1941, 1–16). W tym samym roku mianowano go stałym przedstawicielem męża zaufania ds. zabytków pradziejowych dla okręgu rejencyjnego Westpreussen. Kontynuował osiągnięcia swoich poprzedników Siegfrieda Angera i Roberta Dorra, rozbudowując Muzeum Miejskie, które pod koniec lat 30. zajmowało już trzy zabytkowe kamienice na Starym Mieście i posiadało 12 działów oraz 30 sal wystawowych. Jednak domeną Ehrlicha była archeologia, głównie pradziejowa, której poświęcił większość swoich publikacji. Wraz z profesorem Maxem Ebertem prowadził pionierskie w skali Prus Wschodnich badania dawnych założeń obronnych. Przebadał kilkadziesiąt stanowisk archeologicznych, w tym cmentarzysko pruskie w Kamionce-Żytnie, osadę w Myślęcinie, zespół cmentarzysk i osad przy ulicy Moniuszki w Elblągu, prusko-skandynawskie cmentarzysko w Elblągu (Pole Nowomiejskie), a także osady kultury rzucewskiej w Św. Kamieniu-Przylesiu, Suchaczu i Tolkmicku. Współpracował ze znanymi wówczas archeologami pruskimi: Wolfgangiem La Baumem i Wilhelmem Gaertem, przyjaźnił się z Maxem Ebertem i Gustafem Kossinną, którego szkoły był przedstawicielem.
Zginął w dniu 7 lutego 1945 na ulicach Elbląga podczas oblężenia miasta przez Armię Czerwoną, zabity przez pocisk artyleryjski.
Bibliografia La Baume Wolfgang, Bruno Ehrlich (1868—1945). „Nachruf, Zeitschrift für Ostforschung”, Heft 1, 1952, s. 542 – 544. Panfil Rafał, Dzieje badań archeologicznych prowadzonych przez Elbląskie Towarzystwo Starożytności (Elbinger Altertumsgesellschaft) w latach 1874 – 1945, „Ebląskie Studia Muzealne”, t. 2, 2011, s. 67 - 109 (dostępne także on-line) Radig Werner, Prof. Bruno Ehrlih 70 Jahre alt, „Germanen Erbe”, Heft 6, 1938, s. 191. Woelk Hans, Das Städtische Museum in Elbing und sein Leiter, „Elbinger Jahrbuch”, Heft 15, 1938, s. V - XI.
Kategoria:Absolwenci i studenci Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Ludzie związani z Elblągiem Kategoria:Niemieccy archeolodzy Kategoria:Niemieccy nauczyciele Kategoria:Ofiary II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1945