Optymalizacja warszawska – narządzie do optymalizowania rozwoju miast opracowane w Polsce w latach 1961–1963. Metoda ta jako jedna z pierwszych wykorzystywała techniki komputerowe w planowaniu przestrzennym, została opracowana przez utworzony w warszawskim Biurze Studiów i Projektów Inżynierii Miejskiej zespół pod kierownictwem organizacyjnym inż. Bohdana Jastrzębskiego (późniejszego wojewody warszawskiego) oraz naukowym dr. Stanisława Broniewskiego.
Podstawowym założeniem metody było stwierdzenie, że realizacja zabudowy mieszkaniowej na określonej działce powoduje konieczność dostarczenia usług komunalnych, a tym samym poniesienia kosztów stworzenia odpowiedniej infrastruktury inżynieryjnej i komunikacyjnej. Pod uwagę wzięto również naturalne cechy terenu. Funkcja celu w tej metodzie pozwalała na ustalenie najtańszego wariantu rozbudowy miasta. W skład zespołu wchodzili m.in. prof. Wojciech Suchorzewski (zagadnienie komunikacyjne), Stanisław Wolski (zaopatrzenie w media), inż. Jerzy Mołoniewicz (sieć wodno-kanalizacyjna), Danuta Rossman (sprawy organizacyjne), mgr Jan W. Kwiatowski (algorytmy i programy komputerowe).
Charakterystyka Podstawowym postulatem optymalizacji było racjonalne rozmieszczanie inwestycji na terenie miasta, które osiągano dzięki minimalizacji kosztów uzyskania terenów, kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych. Bardzo istotnym procesem było w tym wypadku stworzenie kilku wariantów porównawczych planowanej struktury miasta (śródmieścia), a także ich kombinacji, a następnie ranking tych wariantów. Istotną rolę odgrywało przeanalizowanie kosztów budowy i eksploatacji infrastruktury komunalnej w zakresie transportu, wodociągów, kanalizacji, gazownictwa i ciepłownictwaWojciech Suchorzewski, Rola transportu w kształtowaniu struktury funkcjonalno-przestrzennej miast, w: Architektura. Czasopismo techniczne, 3/2010, Politechnika Krakowska, s.32.
Miasta W latach 1961–1978 opracowano plany zagospodarowania przestrzennego następujących miast, opierając się na założeniach optymalizacji warszawskiej:
Kraków, Łódź, Poznań, Skopje (odbudowa po trzęsieniu ziemi z 1963, zrealizowana ze środków ONZ przez Centralę Handlu Zagranicznego Polservice i firmę architektoniczną Konstandinosa Doksiadisa według polskiego projektu rządowego), Trójmiasto, Warszawa.
Przypisy
Kategoria:Gospodarka przestrzenna