Krogulec białobrzuchy (Tachyspiza albogularis) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Zamieszkuje Oceanię – Wyspy Salomona i wschodni skraj Archipelagu Bismarcka. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się pięć podgatunków Tachyspiza albogularis: T. albogularis eichhorni (Hartert, 1926) – występujący na wyspach Feni (Archipelag Bismarcka), T. albogularis woodfordi (Sharpe, 1888) – występujący na wyspach w archipelagu Salomona od Bougainville na północnym zachodzie do Guadalcanalu i Malaity na południowym wschodzie, T. albogularis gilva (Mayr, 1945) – występujący w centrum archipelagu Salomona, T. albogularis albogularis (G.R. Gray, 1870) – występujący na wyspach Makira i Santa Ana, T. albogularis sharpei (Oustalet, 1875) – występujący na wyspach Santa Cruz.
Morfologia Grzbiet jest ciemnoszary, klatka piersiowa, szyja i głowa czarne, brzuch i podbrzusze białe, woskówka żółtawa.
Długość ciała 33–43 cm, rozpiętość skrzydeł 60–80 cm. Masa ciała: samce 170–250 g, samice 365–440 g.
Ekologia i zachowanie Krogulce białobrzuche żyją w otwartych lasach, ogrodach i na obrzeżach miast. Nie migrują, choć osobniki młodociane rozpraszają się z obszarów lęgowych.
Żywią się mniejszymi ptakami (np. szpakami), jaszczurkami i owadami.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje krogulca białobrzuchego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2001 roku szacowano liczebność populacji na 1000–10 000 osobników. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jastrzębiowate Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1870 roku Kategoria:Taksony opisane przez George’a Roberta Graya