Tadeusz Wojno (ur. 20 grudnia 1925, zm. ?) pseud. Raszyn – żołnierz Armii Krajowej, podoficer Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, podchorąży 6 Wileńskiej Brygady (WiN), żołnierz wyklęty.
Kapral Tadeusz Wojno walczył w AK, w 1944 roku pod dowództwem Romana Ostrowskiego „Wichra”. Wraz z Ostrowskim służył w oddziale Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”. Z nimi, również po śmierci Ostrowskiego 17 września 1946 roku, walczył (do marca 1947 roku) w 6 Wileńskiej Brygadzie (WiN).
Pod koniec sierpnia 1946 roku ukończył (z najlepszym wynikiem) zastępczą szkołę podchorążych w 6 Brygadzie. W nagrodę otrzymał zegarek i dowództwo nowo utworzonej sekcji w tejże Brygadzie.
Został aresztowany przez UB i w 1950 roku skazany na 12 lat więzienia. Wyszedł na wolność w 1957 roku.
Order Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 9 listopada 2007 roku „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej” Tadeusz Wojno został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a przekazanie orderu rodzinie odbyło się 11 listopada tego samego roku w czasie uroczystości z okazji Narodowego Święta Niepodległości.
Przypisy
Kategoria:Dowódcy oddziałów podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Żołnierze 6 Wileńskiej Brygady (WiN) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Nieznana data śmierci