Jeļena „Aļona” Ostapenko (ur. 8 czerwca 1997 w Rydze) – łotewska tenisistka, triumfatorka French Open 2017 w grze pojedynczej, US Open 2024 w grze podwójnej i Wimbledonu 2026 w mikście, finalistka Australian Open 2024 i 2025 oraz Wimbledonu 2025 w deblu, a także Wimbledonu 2019 w grze mieszanej.
Kariera tenisowa 2012–2014 W zawodach rangi ITF w Tallinnie w roku 2012 po raz pierwszy przeszła przez kwalifikacje i wygrała jeden mecz w turnieju głównym.
Jeszcze w tym samym sezonie zdobyła pierwszy tytuł (w Sztokholmie).
Dwa lata później wygrała juniorski Wimbledon w grze pojedynczej oraz została brązową medalistką Igrzysk Olimpijskich Młodzieży w Nankinie.
9 września 2014 zadebiutowała w głównej drabince turnieju WTA podczas Tashkent Open 2014, odpadając w drugiej rundzie. W tym samym roku wygrała trzy singlowe i dwa deblowe turnieje rangi ITF.
2015 Na przełomie czerwca i lipca wystąpiła w wielkoszlemowym Wimbledonie. W meczu pierwszej rundy pokonała Carlę Suárez Navarro 6:2, 6:0. Przegrała z Francuzką Mladenovic. Odpadła na tym samym etapie w ostatnim wielkoszlemowym turnieju sezonu US Open, ulegając Sarze Errani w trzech setach. Dotarła również do finału rozgrywek w Québecu, w finale przegrywając z Anniką Beck 2:6, 2:6. Awans do finału sprawił, że Ostapenko zadebiutowała w czołowej setce rankingu. Ostatecznie zakończyła sezon plasując się na 79 miejscu. W tym sezonie w rozgrywkach rangi ITF zwyciężyła w jednym singlowym i w dwóch deblowych turniejach.
2016 W lutym po raz pierwszy w karierze awansowała do finału turnieju rangi WTA Premier 5 w Dosze. W finale lepsza od Łotyszki okazała się Carla Suárez Navarro, triumfując 1:6, 6:4, 6:4. Tak dobry wynik sprawił, że Ostapenko zadebiutowała w czołowej 50 rankingu WTA. Kolejne sukcesy odniosła w katowickim Spodku, gdzie doszła do półfinału turnieju rangi WTA International – Katowice Open. Przegrała z Włoszką Camilą Giorgi 4:6, 3:6.
W maju wystąpiła w Madrycie podczas Mutua Madrid Open. Zaliczyła udany występ, docierając do trzeciej rundy, gdzie z turnieju wyeliminowała ją późniejsza triumfatorka French Open – Garbine Muguruza.
Doszła również do dwóch ćwierćfinałów turniejów WTA w Birmingham i Florianópolis. Reprezentowała Łotwę na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro. Z turniejem pożegnała się w pierwszej rundzie, ulegając mistrzyni wielkoszlemowej Samancie Stosur 6:1, 3:6, 2:6.
2017 Sezon rozpoczęła od półfinału turnieju w Auckland. Na Australian Open odpadła w trzeciej rundzie, przegrywając z Karolíną Plíškovą 6:4, 0:6, 8:10. W lutym wygrała turniej deblowy w Petersburgu w parze z Alicją Rosolską. W kwietniu natomiast triumfowała w Stuttgarcie razem z Raquel Atawo.
Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła od finału WTA Premier w Charleston. W drodze do meczu o tytuł pokonała m.in. Caroline Wozniacki. Ostatecznie jednak uległa Rosjance Kasatkinie 3:6, 1:6. W turnieju rangi WTA International w Pradze doszła do półfinału, ponownie pokonując Wozniacki w rundzie drugiej. Na przełomie maja i czerwca nastąpił przełom w jej singlowej karierze. Dotarła do finału French Open pokonując kolejno: Chirico, złotą medalistkę olimpijską Puig, Curenko, Stosur, Wozniacki oraz Bacsinszky. W finale zwyciężyła z rozstawioną z numerem trzecim Simoną Halep 4:6, 6:4, 6:3. Została pierwszym nierozstawionym zdobywcą paryskiego tytułu od czasu Gustavo Kuertena.
Podczas Wimbledonu zaprezentowała się równie dobrze, osiągając ćwierćfinał. W czwartej rundzie była lepsza od Eliny Switoliny 6:3, 7:6(6). W spotkaniu o półfinał przegrała z późniejszą finalistką zawodów, Amerykanką Venus Williams.
Na US Open 2017 dotarła do trzeciej rundy, ulegając Darii Kasatkinie. W przedostatnim tygodniu września sięgnęła po drugi tytuł w karierze. W finale turnieju WTA International w Seulu była lepsza od Beatriz Haddad Mai wynikiem 6:7(5), 6:1, 6:4. Zaliczyła udany występ Wuhan oraz w Pekinie, osiągając dwa półfinały, w których poniosła porażkę kolejno z Ashleigh Barty i Simoną Halep. Sezon zwieńczyła awansem do WTA Finals w Singapurze. Nie udało jej się wyjść z grupy. Pokonała Karolíne Plíškovą i przegrała z Garbiñe Muguruzą oraz Venus Williams. Rok zakończyła na 7. pozycji rankingowej.
2018 Ponownie doszła do trzeciej rundy Australian Open, odnosząc porażkę z Anett Kontaveit 3:6, 6:1, 3:6. Wygrała turniej deblowy w Dosze w parze Gabrielą Dabrowski. W marcu osiągnęła finał Miami Open, przegrywając z zeszłoroczną mistrzynią US Open, Sloane Stephens 6:7(5), 1:6. Dotarła do ćwierćfinałów w Petersburgu, Stuttgarcie, Rzymie oraz w Eastbourne. Do French Open przystąpiła jako obrończyni tytułu. Niespodziewanie musiała uznać wyższość Katerynie Baindl 5:7, 3:6 już w pierwszej rundzie.
W lipcu, awansowała do półfinału Wimbledonu, gdzie wynikiem 3:6, 3:6 uległa późniejszej mistrzyni turnieju Angelique Kerber. Końcówka sezonu nie należała do najbardziej udanych. Na US Open dotarła do trzeciej rundy, ulegając Marii Szarapowej. Również szybko pożegnała się z turniejami rozgrywanymi w Azji. Sezon zakończyła jako 22. rakieta świata.
2019 Sezon zaczęła od trzech porażek z rzędu. Pierwsze zwycięstwo odnotowała w Petersburgu, wygrywając z Kristiną Mladenovic. Przez kilka miesięcy nie była w stanie wygrać przynajmniej dwóch meczów z rzędu. W kwietniu w turnieju rozgrywanym w Charleston dotarła do trzeciej rundy, ulegając Madison Keys 5:7, 2:6. W następnych turniejach na kortach ziemnych, zwyciężyła tylko jedno spotkanie z sześciu rozegranych. W pierwszym turnieju na trawie dotarła do ćwierćfinału w Birmingham, gdzie po niewykorzystaniu piłek meczowych musiała uznać wyższość Petrze Martić. W trzeciej rundzie turnieju w Eastbourne poddała mecz w drugim secie spotkania przeciwko Jekatierinie Aleksandrowej. Porażka w pierwszej rundzie Wimbledonu sprawiła, że Ostapenko spadła na odległą, 83. pozycję w rankingu WTA.
Ostapenko dotarła do dwóch finałów deblowych: w Jurmale w parze z Galiną Woskobojewą oraz w Pekinie z Dajaną Jastremśką.
Końcówka sezonu obfitowała w same sukcesy. Ostapenko dotarła do finału turnieju rangi WTA International w Linz, przegrywając z 3:6, 6:1, 2:6 z piętnastoletnią Coco Gauff. Zakończyła rok zwycięstwem w turnieju tej samej rangi w Luksemburgu. W finale pokonała Julię Görges 6:4, 6:1. Zwycięstwo przypieczętowało jej trzeci tytuł w karierze. Awansowała na 44. miejsce w rankingu, kończąc sezon w czołowej 50.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Występy w grze pojedynczej Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A 1R 3R 3R 1R 2R 1R 3R QF 3R 1R 2R 0 / 11 14 – 11 French Open A A A Q1 1R W 1R 1R 3R 1R 2R 2R 2R 3R 2R 1 / 11 15 – 10 Wimbledon A A A 2R 1R QF SF 1R NH 3R 4R 2R QF 1R 3R 0 / 11 22 – 11 US Open A A A 2R 1R 3R 3R 3R A A 1R QF 1R 2R 1R 0 / 10 12 – 10 Ranking na koniec roku 892 672 308 79 43 7 22 44 44 28 18 13 15 23 1 / 43 63 – 42
Występy w grze podwójnej Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A 1R 1R 1R 2R QF 3R 2R 1R F F QF 0 / 11 19 – 11 French Open A A A A 1R 1R 1R QF 3R 3R SF 2R 2R 2R 2R 0 / 11 14 – 11 Wimbledon A A A A 3R 1R 3R 1R NH 2R SF 1R QF F 2R 0 / 10 17 – 8 US Open A A A A 2R 1R 1R QF A A 3R 2R W 1R 1 / 8 13 – 7 Ranking na koniec roku 934 409 452 152 101 42 38 22 19 23 14 36 6 7 1 / 40 63 – 37
Występy w grze mieszanej Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A 2R 1R A QF A 1R A 0 / 4 3 – 3 French Open A A A A A 1R 1R A NH A A 1R A A A 0 / 3 0 – 3 Wimbledon A A A A SF A A F NH A QF A A 1R W 1 / 5 16 – 4 US Open A A A A 1R 2R A A NH A QF A A A A 0 / 3 3 – 3 1 / 15 22 – 13
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 18 (9–9)
Gra podwójna 25 (12–13)
Gra mieszana 2 (1–1)
Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik2017 Faza grupowa Garbiñe Muguruza Venus Williams Karolína Plíšková 3:6, 4:65:7, 7:6(3), 5:76:3, 6:1
W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 2022 Półfinał Ludmyła Kiczenok Barbora Krejčíková Kateřina Siniaková 6:7(5), 2:6 2024 Faza grupowa Ludmyła Kiczenok Kateřina Siniaková Taylor Townsend Hsieh Su-wei Elise Mertens Nicole Melichar-Martinez Ellen Perez 6:3, 3:6, 9–111:6, 3:61:6, 3:6 2025 Półfinał Hsieh Su-wei Tímea Babos Luisa Stefani 4:6, 6:7(5)
Występy w Turnieju WTA Elite Trophy W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik 2018 Wycofanie zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji 2023 Faza grupowa Donna Vekić Zheng Qinwen 4:6, 6:4, 6:14:6, 6:1, 2:6
Finały turniejów ITF turnieje z pulą nagród 100 000 $ turnieje z pulą nagród 75 000 $ turnieje z pulą nagród 50 000 $ turnieje z pulą nagród 25 000 $ turnieje z pulą nagród 15 000 $ turnieje z pulą nagród 10 000 $
Gra pojedyncza 10 (7–3) RezultatDataTurniej($)Naw. PrzeciwniczkaWynik Zwyciężczyni 1. 04/11/2012 Sztokholm Twarda (hala) Ellen Allgurin 6:1, 6:3 Zwyciężczyni 2. 23/02/2013 Helsingborg Dywanowa (hala) Ellen Allgurin 6:2, 7:6(3) Zwyciężczyni 3. 17/11/2013 Helsinki Twarda (hala) Susanne Celik 7:5, 4:6, 7:5 Zwyciężczyni 4. 13/04/2014 Pula Ceglana Jade Suvrijn 7:6(4), 6:1 Zwyciężczyni 5. 27/04/2014 Pula Ceglana Yvonne Cavalle-Reimers 6:2, 7:5 Zwyciężczyni 6. 04/05/2014 Pula Ceglana Alice Balducci 4:6, 7:6(1), 6:3 Finalistka 1. 23/11/2014 Zawada Dywanowa (hala) Océane Dodin 5:7, 4:6 Zwyciężczyni 7. 01/03/2015 Petersburg Twarda (hala) Patricia Maria Țig 3:6, 7:5, 6:2 Finalistka 2. 28/03/2015 Quanzhou Twarda Jelizawieta Kuliczkowa 1:6, 7:5, 5:7 Finalistka 3. 02/08/2015 Sobota Ceglana Petra Cetkovská 6:3, 5:7, 2:6
Gra podwójna 9 (8–1) RezultatDataTurniej($)Naw. Partnerka PrzeciwniczkiWynik Zwyciężczyni 1. 27/10/2012 Sztokholm Twarda (hala) Donika Bashota Maria Mokh Eva Paalma 7:6(4), 6:1 Zwyciężczyni 2. 22/02/2013 Helsingborg Dywanowa (hala) Ellen Allgurin Cornelia Lister Lisanne van Riet 6:2, 6:7(4), 10–7 Zwyciężczyni 3. 30/03/2013 Tallinn Twarda (hala) Anett Kontaveit Ludmyła Kiczenok Nadija Kiczenok 2:6, 7:5, 10–0 Zwyciężczyni 4. 19/07/2013 Imola Dywanowa Ludmyła Kiczenok Katharina Lehnert Alice Matteucci 6:4, 3:6, 10–3 Zwyciężczyni 5. 16/11/2013 Helsinki Twarda (hala) Eva Paalma Quirine Lemoine Martina Přádová 6:2, 5:7, 11–9 Zwyciężczyni 6. 11/04/2014 Pula Ceglana Mana Ayukawa Alice Balducci Diana Buzean 7:5, 3:6, 10–5 Zwyciężczyni 7. 26/04/2014 Pula Ceglana Rosalie van der Hoek Yvonne Cavallé Reimers Olga Sáez Larra 6:1, 2:6, 10–6 Zwyciężczyni 8. 30/01/2015 Andrézieux-Bouthéon Twarda (hala) Gioia Barbieri Lesley Kerkhove Ana Vrljić 2:6, 7:6(4), 10–3 Finalistka 1. 31/07/2015 Sobota Ceglana Cornelia Lister Kiki Bertens Richèl Hogenkamp 6:7(2), 4:6
Występy w igrzyskach olimpijskich Gra pojedyncza RundaPrzeciwniczkaWynik Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo I runda : Samantha Stosur 6:1, 3:6, 2:6 Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo I runda : Jelena Wiesnina 4:6, 7:6(2), 4:6 Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo I runda : Camila Osorio [ITF] 4:6, 3:6
Gra podwójna RundaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo I runda Anastasija Sevastova : Ellen Perez / Samantha Stosur 6:4, 1:6, 5–10
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych Gra pojedyncza (1) Końcowy wynikRok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału Zwyciężczyni 2014 Wimbledon Trawiasta Kristína Schmiedlová 2:6, 6:3, 6:0
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Łotewskie tenisistki Kategoria:Łotewscy olimpijczycy (Rio de Janeiro 2016) Kategoria:Łotewscy olimpijczycy (Tokio 2020) Kategoria:Łotewscy olimpijczycy (Paryż 2024) Kategoria:Triumfatorki French Open Kategoria:Triumfatorki US Open Kategoria:Triumfatorki Wimbledonu Kategoria:Triumfatorki wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Rydze Kategoria:Urodzeni w 1997 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016