thumb|242px|Tablica epitafijna o. Felicjana Fierka OFM thumb|242px|Kaplica "Płaczące Niewiasty", która powstała z inicjatywy o. Felicjana Fierka OFM Felicjan Fierek (ur. 25 października 1850 w Białce Tatrzańskiej, zm. 23 listopada 1910 w Kalwarii Zebrzydowskiej) – polski duchowny bernardyński, gwardian licznych klasztorów (m.in. w Przeworsku i Kalwarii Zebrzydowskiej).
Życiorys Młodość i pierwsze lata w Zakonie Urodził się 25 października 1850 w Białce Tatrzańskiej, w rodzinie włościańskiej, jako syn Jana Fierka i Katarzyny z Gilów. W 1874 rozpoczął nowicjat w Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych (OO. Bernardynów). Święcenia prezbiteratu przyjął w 1878. W 1879 ukończył studia filozoficzno-teologiczne w centralnym zakładzie teologicznym dla zakonów galicyjskich mieszczącym się w klasztorze oo. bernardynów we Lwowie. Zapamiętany przez współbraci jako doskonały organizator, a przy tym człowiek ambitny, miły i uczynny. Ze względu na swoje zdolności już po 2 latach od święceń został mianowany gwardianem klasztoru w Tarnowie. Następnie pełnił funkcję przełożonego w Sokalu i Gwoźdźcu. Gwardian w Przeworsku W 1892 został gwardianem klasztoru w Przeworsku, funkcję tę pełnił do 1898 i ponownie w latach 1900-1903. Był wielkim czcicielem Matki Bożej Pocieszenia Przeworskiej. W 1894 postarał się o nową, miedzianą, posrebrzaną i pozłacaną sukienkę na Obraz Matki Bożej wraz z koronami i berłem. Wówczas też przeniesiono Wizerunek do kaplicy znajdującej się po północnej stronie kościoła, gdzie pozostawał do 1962 (obecnie Kaplica Świętego Antoniego). Podjął wysiłek remontu kościoła i klasztoru. W wielkim ołtarzu polecił urządzić grotę Matki Bożej z Lourdes. Gwardian w Kalwarii Zebrzydowskiej Z Przeworska ojciec Fierek został przeniesiony do Kalwarii Zebrzydowskiej, również w charakterze przełożonego (1898-1900; 1903-1910). Podjął tam restaurację wszystkich budowli kalwaryjskich, konieczną ze względu na zły stan spowodowany nieodpowiedzialnymi działaniami konserwacyjnymi poprzedników. Celem nowego gwardiana było przywrócenie świetności wszystkim zabytkom. Pozostawał w kontakcie z architektami i historykami sztuki, u których zasięgał rady (Sławomir Odrzywolski, Zygmunt Hendel, Jan Sas-Zubrzycki, Stanisław Tomkowicz, Leonard Lepszy). Z inicjatywy ojca Fierka powstała kaplica Płaczące Niewiasty (na miejscu dawnej z 1782) oraz Most Anielski. W 1905 polecił ułożyć na Dróżkach kamienne bruki. Wspierał finansowo budowę kościoła św. Józefa w Kalwarii Zebrzydowskiej (1902-1905). Z jego inicjatywy Jan Sas-Zubrzycki, Zygmunt Hendel i Edgar Kováts opracowali plan budowy nowej bazyliki w Kalwarii. Projekt ten nie zyskał jednak uznania w oczach władz konserwatorskich w Krakowie i ostatecznie nie został zrealizowany. Ojciec Felicjan Fierek nie zdołał doprowadzić do końca dzieła restauracji Kalwarii, ale kontynuowali ją jego następcy. Zmarł niespodziewanie, 23 listopada 1910.
Bibliografia Sz. Wilk, In servitio pacis et boni. Działalność duszpasterska Bernardynów w Przeworsku w latach 1884-1939, Przeworsk 2020. o. H.E. Wyczawski, Fierek Felicjan, [w:] Polski Słownik Biograficzny.
Kategoria:Polscy prezbiterzy bernardyńscy Kategoria:Gwardianie przeworscy Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1910