Bronisław Jakub Praszałowicz (ur. 17 lipca 1884 w Dolinie, zm. 15 maja 1971) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, inspektor Policji Państwowej.

Życiorys thumb|Bronisław Praszałowicz (pierwszy z prawej) podczas zebrania zarządu wileńskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (1928) Bronisław PraszałowiczW ewidencji wojskowych c. k. armii był określany w języku niemieckim jako „Bronislaus Praszałowicz”. urodził się 17 lipca 1884 w Dolinie na obszarze Galicji, w rodzinie Franciszka (poborcy podatkowegoW czasie urodzenia Bronisława Praszałowicza w Dolinie Franciszek Praszałowicz pracował na stanowisku kontrolera w urzędzie podatkowym przy starostwie c. k. powiatu dolińskiego. . Następnie od około 1885 był poborcą w urzędzie podatkowym przy starostwie c. k. powiatu rawskiego. , od około 1890 był poborcą w urzędzie podatkowym w Leżajsku przy starostwie c. k. powiatu łańcuckiego. , od około 1893 do około 1897 był poborcą w urzędzie podatkowym w Dubiecku przy starostwie c. k. powiatu przemyskiego. ) i EwelinyW źródle z 1900 podano, że Ewelina Praszałowicz jest wdową po c. k. kanceliście sądowym..

W 1904 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Zdzisław Adamczyk, Stanisław Charzewski, Witold Fusek, Bolesław Mozołowski, Kazimierz Świtalski, Zygmunt Tomaszewski). W trakcie nauki w tej szkole pozostawał pod opieką Rudolfa Bielewicza z Dubiecka, a zamieszkiwał w Sanoku u kancelisty sądowego Ferdynanda Bernaczka, a potem z matką przy ulicy Rymanowskiej 206. Po maturze podjął studia we Lwowie. Jako student prawa w 1904 był członkiem Komitetu Młodzieży Polskiej w Sanoku. W 1904 został członkiem Czytelni Akademickiej we Lwowie. 19 marca 1905 został wybrany sekretarzem w zarządzie Akademickiego Koła „Eleuteria”.

Przed 1914 działał w organizacjach patriotyczno-niepodległościowych w Sanoku. Działał w Towarzystwie Młodzieży Polskiej „Znicz”, w styczniu 1906 został wybrany członkiem wydziału. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” od 1912. Przed 1914 w Sanoku działał w organizacjach niepodległościowych: „Armii Polskiej” (jesienią został zaprzysiężony jako jeden z trzech członków Komendy Miejscowej AP w Sanoku; prócz niego Zygmunt Tomaszewski i Władysław Żarski; wszyscy trzej byli pracownikami w sferze prawa - sądownictwa bądź adwokatury; kurs podoficerski w 1912 ukończyli m.in. Jan Sadowski, Bolesław Mozołowski, Józef Smoleń, Edward Zegarski) oraz VII Polskiej Drużynie StrzeleckiejAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 475-476., w której był instruktorem terenoznawstwa. Po decyzji władz naczelnych Związku Polskich Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” o militaryzacji związku w postaci tworzenia Stałych Drużyn Sokolich (również jako Sokole Drużyny Polowe) także w Sanoku w ramach sanockiego gniazda „Sokoła” powstała Stała Drużyna Sokola 29 czerwca 1913, jej komendantem został kpt. Franciszek Stok, a instruktorami szkolenia m.in. Bronisław Praszałowicz i Bolesław MozołowskiAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 480.. W stopniu porucznika był członkiem i instruktorem Sanockiej Chorągwi Drużyn Bartoszowych, założonej 3 sierpnia 1911.

Od około 1913 był auskultantem przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku (analogicznie B. Mozołowski, Z. Tomaszewski, W. Żarski, Michał Drwięga).

Podczas I wojny światowej służył w c. i k. armii. W połowie 1915 jako podoficer 41 pułku piechoty został mianowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty z dniem 1 lipca 1915. Był oficerem rezerwowym 41 pułku. Jesienią 1916 został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty z dniem 26 września 1916 i był wówczas przydzielony z 41 pp do pułku żandarmerii pospolitego ruszenia. Do 1918 pozostawał oficerem rezerwowym 41 pp.

Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 stycznia 1918 wraz z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 29 września 1916 i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera został przydzielony jako komendant 3 batalionu Strzelców Sanockich od 1 listopada 1918. Później został awansowany do stopnia kapitana w korpusie oficerów piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym w 82 pułku piechoty w garnizonie Brześć. W 1934 był zweryfikowany z lokatą 50 na liście starszeństwa oficerów rezerwy piechoty w stopniu kapitana. Był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ.

Jako aplikant 22 lipca 1919 został mianowany sędzią zapasowym w IX klasie rangi w okręgu Sądu Zapasowego we Lwowie (analogicznie B. Mozołowski i W. Żarski). Został funkcjonariuszem Policji Państwowej. Został awansowany do stopnia inspektora. Od 1 kwietnia 1922 był p.o. komendanta PP Okręgu IX Tarnopolskiego, po czterech miesiącach, od 1 sierpnia 1922 do 10 kwietnia 1923 był komendantem PP Okręgu IX Tarnopolskiego; później od 10 kwietnia 1923 do 31 maja 1930 pełnił funkcję komendanta PP Okręgu XVI WileńskiegoW II Rzeczypospolitej analogicznie oficerami Policji Państwowej zostali także Zygmunt Tomaszewski i Władysław Żarski..

W 1928 zasiadł w zarządzie i został wiceprezesem wileńskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego„Zjazd Wileński” (Orli Lot maj 1928, s. 99). .

Zmarł 15 maja 1971. Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ulicy Nowotarskiej w Zakopanem (kwatera F2-1-22). W jego grobowcu rodzinnym spoczęli też Maria Praszałowicz z domu Kloss (1894–1981) i Bronisław M. Praszałowicz (1916–2007). Symbolicznie upamiętniona została tamże Felicja Praszałowicz, (ur. 1879 również w Dolinie k. Stryja), która od 1910 była nauczycielką w Sanoku oraz udzielała się społecznie w tym mieścieEdward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 570, 598, 599, 608, 609.. mały|Grób Bronisława Praszałowicza na Nowym Cmentarzu w Zakopanem

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1927)M.P. z 1927 r. nr 258, poz. 710 „za zasługi na polu organizacji służby bezpieczeństwa publicznego”. Medal Niepodległości (9 października 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.Tym samym medalem została odznaczona wówczas „Maria Praszałowiczowa z Kłosów”. Dyplom zasługi przyznany przez Zarząd Okręgu Wojewódzkiego LOPP (1936)

Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną (Austro-Węgry, przed 1916) i z mieczami (przed 1918) Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry, przed 1917) i z mieczami (przed 1918) Złoty Medal Waleczności (Austro-Węgry, przed 1917) Srebrny Medal Waleczności 1 klasy (Austro-Węgry, przed 1916) Brązowy Medal Waleczności (Austro-Węgry, przed 1916) Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry, przed 1918)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Członkowie Armii Polskiej (1910–1914) Kategoria:Członkowie Drużyn Bartoszowych Kategoria:Członkowie Polowych Drużyn Sokolich Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Inspektorzy Policji Państwowej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Dolinie Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Sędziowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urzędnicy związani z Sanokiem (zabór austriacki) Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1971