Kłodnica – w roku 1414 był to źreb zwany Kłodnicą Mniejszą, Niższą, Nogawczyną, Kłodnicą Wyższą. Kłodnica położona jest 11 km na południowy wschód od Kazimierza Dolnego, nad rzeką Chodelką około 70 km na północny zachód od klasztoru świętokrzyskiego, 8 km na północ od Braciejowic.
Powiat lubelski, parafia Wilków. Kalendarium własności wieku XV Własność szlachecka: 1409 Paweł z Kłodnicy. 1409–35 Michał herbu Awdaniec. 1416 Marcisz. 1417-9 Stanisław syn Michała. 1418-9 Wacław syn Michała, Łukasz. 1419 Łukasz - komornik ziemski lubelski. 1423 Włodko. 1427 Elżbieta. 1428 Masiota żona Więcka, Szlachcic Piotr. 1441-3 Jan,Szlachcic Piotr.Szlachcic Mikołaj syn śp. Włodka. Cecylia alias Więchna, siostra Jana. 1443 Masiota wdowa po Więcku. Elżbieta żona Mściszka. 1451 występuje dwóch Janów i Mikołaj. 1453 Piechna żona Jana. 1454–62 Pietrzyk-Piotr. 1456–69 Jan. 1461-6 Michał. 1462-9 Mikołaj Kłodnicki. 1466 Magdalena żona Stanisława z Kłodnicy, córka Pawła z Kosarzowa, otrzymuje 80 grzywien posagu. 1468 Dorota dziedziczka w Kłodnicy, córka Jakuba Dłoto (ten sam Jakub Dłoto ze Słupia był właścicielem Rachowa w 1415 roku, obecnie Annopol). Sedochna z Dolinowa, żona Mikołaja z Kłodnicy.
Powinności dziesięcinne Dziesięcina należy do klasztoru świętokrzyskiego i plebana Wilkowa.
1470–80 z łanów kmiecych dziesięcinę snopową dowożą klasztorowi świętokrzyskiemu, z 3 folwarków dziesięcinę snopową bierze pleban Wilkowa (Jan Długosz L.B. II 555; III 252); 1529 z Kłodnicy „Superiori” dziesięcinę snopową wartości 3 wiardunki należy do stołu konwentu świętokrzyskiego, z folwarku dziesięcina snopowa wartości 0,5 grzywny pobiera pleban Wilkowa. 1542-3 Kłodnica i Nogawczyna zniszczone przez Wisłę nie dają opactwu dziesięcin. 1648 Barbara z Leszna Słupecka, wdowa po Szczęsnym Słupeckim kasztelanie lubelskim, zobowiązuje się płacić klasztorowi za dziesięciny z wsi Kłodnicy i Nogawczyna 15 zł rocznie. 1652 Barbara Słupecka płaci konwentowi świętokrzyskiemu za dziesięcinę z wsi Kłodnicy i Nogawczyna 15 zł. 1659 Jerzy z Konar Słupecki podkomorzy lubelski podnosi wyżej wymienioną sumę do 20 zł rocznie. 1819 dziesięcina snopowa z wsi Kłodawa i Szczekarków kupowana przez gromadę za 54 zł należy do stołu konwentu.
Literatura
Badania archeologiczne Prowadzone na obszarze wsi badania potwierdziły istnienie osady wczesnośredniowiecznej z VIII -X wieku i grodu wczesnośredniowiecznego z VIII-XII w.. Patrz także badania Instytutu Archeologii - Badania 1976, Wrocław 1977, s. 198-9.
Badania według programu Archeologiczne Zdjęcie Polski wskazują istnienie osady z VIII-X i grodu z X wieku.
Uwagi
Uwagi autorskie Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu.
„Od przydomka właściciela Kłodnicy Długosz w Jan Długosz L.B. zapisał ją jako Kłodnicę Nogawczynę (Osady zaginione lub o zmienionych nazwach strona 68). W XVI- XVII w. obok Kłodnicy pojawia się oddzielna osada zwana Nogawczyna, z której dziesięcinę też pobierał klasztor świętokrzyski, do porównania zapisy z lat 1542–3 i 1648, 1652, 1659. W 1529 r. pleban brał dziesięcinę z Kłodnicy, a klasztor z Kłodnicy „Superiori”, czyli Wyższej. Samodzielna osada o nazwie Kłodnica Wyższa pojawia się sporadycznie w innych źródłach dopiero począwszy od 1563 r., a już w 2 połowie XVII w. zostaje wchłonięta przez graniczącą z Kłodnicą od N wieś Żmijowiska (Osady zaginione.. str. 69). Nie wiadomo, czy wzmianka z 1529 r. dotyczy już tej Kłodnicy Wyższej, czy też jeszcze Kłodnicy właściwej, którą zakonnicy, dla odróżnienia od dalej i niżej z ich punktu widzenia położonej → Kłodnicy Kościelnej, także będącej ich wsią dziesięcinną, nazywali Wyższą. Niewykluczone wreszcie, że gdy do nowej osady powstałej na N od Kłodnicy właściwej przylgnęła nazwa Kłodnicy Wyższej, wówczas Kłodnicę właściwą zaczęto ponownie, jak w czasach Długosza, nazywać Kłodnicą Nogawczyną lub krócej Nogawczyną. Jeśli tak, to w XVI- XVII w. istniały równocześnie 2 wsie: Kłodnica właściwa, zwana też Kłodnicą Nogawczyną i Nogawczyną oraz Kłodnica Wyższa. Jednak równie prawdopodobne jest przypuszczenie odwrotne: że Nogawczyna była drugą, alternatywną nazwą dla Kłodnicy Wyższej. W takim przypadku w XVI-XVII w. istniałyby koło siebie także 2 wsie: Kłodnica oraz Nogawczyna, czyli Kłodnica Wyższa. Zwróćmy jednak uwagę, że nic nie wiadomo o uprawnieniach klasztoru w Żmijowiskach, które wszak wchłonęły Kłodnicę Wyższą. W świetle dostępnych źródeł owe zachodzące w XVI-XVII w. podziały są trudne do uchwycenia i interpretacji. Nie musiały być znaczące, skoro w spisach poborowych z lat 1531, 1626, 1676 w parafii Wilków wymieniano stale tylko jedną wieś o nazwie Kłodawa (Pawiński Kodeks Małopolski 368, 48a)((Regestr poborowy z roku 1626 s.105). Dla nas ważne jest, że klasztoru świętokrzyskiego, a właściwie konwent, brał dziesięcinę z łanów kmiecych z całego terytorium szeroko rozumianej wsi Kłodawy.”
Przypisy
Bibliografia
Archiwa papierowe nie zdigitalizowane
Kategoria:Kłodnica (województwo lubelskie) Kategoria:Kalendaria włości dziesięcinnych klasztoru łysogórskiego