Bernard Woźniecki (ur. 11 listopada 1931 w Valenciennes, zm. 24 września 2014Nekrolog w: "Gazeta Wyborcza - Stołeczna nekrologi" piątek 26 września 2014, s. 17.) – generał brygady WP.
Młodość i wykształcenie Syn Antoniego i Marii, do czerwca 1939 uczył się w szkole podstawowej we Francji, później wraz z matką i siostrą przyjechał do Polski na wakacje, z powodu wybuchu II wojny światowej niemożliwy stał się powrót do Francji. Jesienią 1945 wyjechał z rodziną do Trzcianki w województwie koszalińskim, gdzie do 1948 ukończył liceum ogólnokształcące, po czym wstąpił ochotniczo do Oficerskiej Szkoły Inżynieryjno-Saperskiej we Wrocławiu. 1951-1955 studiował w WAT na Fakultecie Wojsk Inżynieryjnych.
Przebieg służby 3 IX 1950 promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów wojsk inżynieryjnych i mianowany dowódcą plutonu w 2. Pułku Saperów w Kazuniu. Od 1952 porucznik, od 1955 kapitan. Pracował jako wykładowca taktyki wojsk inżynieryjnych w Katedrze Inżynieryjnego Zabezpieczenia Działań Bojowych. W grudniu 1957 otrzymał tytuł magistra inżyniera budownictwa wojskowego. 1957-1960 pomocnik szefa wydziału naukowo-badawczego w Szefostwie Wojsk Inżynieryjnych MON. I-X 1960 delegowany do pracy w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. 1960-1983 pracował w Zarządzie II Sztabu Generalnego WP w Warszawie. Od 1961 major, od 1968 podpułkownik, od 1972 pułkownik. XII 1963 - IX 1967 oficer do zleceń w attachatach wojskowych w Kairze i Bejrucie. VI 1976 - IV 1979 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w Waszyngtonie. V 1979 - XII 1983 zastępca szefa Zarządu II Sztabu Generalnego WP. XII 1983 - XII 1990 szef Gabinetu Ministra Obrony Narodowej gen. Floriana Siwickiego. X 1986 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL gen. Wojciech Jaruzelski. 6 I 1991 został dowódcą kilkusetosobowego Polskiego Kontyngentu w Królestwie Arabii Saudyjskiej składającego się z personelu medycznego i dwóch okrętów Marynarki Wojennej; kontyngent ten uzyskał wysokie uznanie saudyjskiego i koalicyjnego dowództwa operacji "Pustynna Burza". 2 VI 1991 gen. bryg. B. Woźniecki powrócił do kraju i pozostawał w dyspozycji MON, a 16 II 1993 został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w związku z osiągnięciem ustawowej granicy wieku i przeniesiony w stan spoczynku. Pożegnany przez ministra obrony Janusza Onyszkiewicza.
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 260-262: podporucznik - 1950 porucznik - 1952 kapitan - 1955 major - 1961 podpułkownik - 1968 pułkownik - 1972 generał brygady - 1986
Działalność naukowa Był autorem wielu publikacji polityczno-wojskowych i artykułów naukowych zamieszczonych w prasie fachowej. Uzyskał bogaty dorobek badawczy i wydawniczy w dziedzinie sztuki operacyjnej, tłumaczył niemiecką literaturę dokumentalno-wojskowo-historyczną wydawaną przez Wydawnictwo Bellona. Znał języki obce: niemiecki, francuski, angielski i rosyjski. W ramach hobby malował w oleju krajobrazy i kwiaty.
Odznaczenia i wyróżnienia Order Sztandaru Pracy II klasy (1987) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1980) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970) Złoty Krzyż Zasługi (1963) Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1970) Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju (1975) Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju Złoty Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” (1987, TPPR)Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 3 (121), lipiec - wrzesień 1987, s. 215 Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR, 1984) Order Tudora Vladimirescu IV klasy (nadany dekretem prezydenta Socjalistycznej Republiki Rumunii Nicolae Ceaușescu 2 września 1987)Buletinul Oficial al Republicii Socialiste România, nr 36, 4 września 1987, s. 15. Medal „40-lecia zwycięstwa nad faszyzmem i militaryzmem japońskim” (Bułgaria, 1985)Umocnienie przyjaźni i braterstwa broni, "Żołnierz Wolności", nr 125, 30 maja 1985, s. 2. Medal Przyjaźni DRW (Wietnam, 1976) Medal Wyzwolenia I klasy - Tymczasowego Rządu Rewolucyjnego Republiki Wietnamu Południowego (1976) Medal Króla Abdul-Aziza (Arabia Saudyjska, 1991) Medal za Wyzwolenie Kuwejtu (Arabia Saudyjska, 1991) Wyróżnienie zespołowe Ministra Obrony Narodowej w dziedzinie sztuki operacyjnej (1974)Laureaci dorocznych nagród Ministra Obrony Narodowe, "Żołnierz Wolności", nr 243, 12 października 1974, s. 3.
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV:S-Z, Toruń 2010, s. 260-262.
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Technicznej Kategoria:Attachés wojskowi PRL Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Ludzie urodzeni w Valenciennes Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2014