Gudō Tōshoku (ur. 1577, zm. 1661; jap. 愚堂東宴) – japoński mistrz zen szkoły rinzai, wybierany trzykrotnie opatem Myōshin-ji.
Życiorys W wieku 8 lat wstąpił do klasztoru. Jeszcze jako młody człowiek rozpoczął podróż po japońskich klasztorach szkoły rinzai. Był uczniem mało znanego mistrza zen Yozana Keiyo. W 1628 roku osiągnął oświecenieRichard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str. 184.
Dzięki swojemu zrozumieniu zenu stał się wkrótce bardzo znany w kręgach buddyjskich. Wieści o nim dotarły również do pałacu cesarskiego i po jakimś czasie Gudō został prywatnym nauczycielem emerytowanego cesarza Go-Yōzeia (後陽成, pan. 1586-1611). Doprowadził cesarza do oświecenia. Cesarz spytał: "A więc powiedz mi, człowiek osiąga oświecenie - co dzieje się z nim po śmierci?" Gudō odparł: "Nie wiem". Cesarz powiedział: "Ty nie wiesz? Czyż nie jesteś oświeconym nauczycielem?" Gudō rzekł: "Jestem. Ale nie zmarłym". Cesarz nie wiedział co począć dalej, gdy Gudō klepnął oboma dłońmi podłogę i cesarz w tym momencie został oświecony.
Dzięki cesarskiemu wsparciu Gudō podróżował po całej Japonii odbudowując i zakładając nowe świątynie i klasztory.
Został wybrany trzykrotnie w różnych okresach czasu opatem najbardziej wówczas prestiżowego klasztoru Myōshin. Był przekonany o konieczności przeprowadzenia reform w szkole rinzai, jednak nie miał dość energii, aby je przeprowadzićHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 326.
Był dość niechętny chińskim mistrzom chan i nie zgodził się na zaproszenia do Myōshin-ji Yinyuana Longqi. Pośrednim skutkiem tego było powstanie szkoły zen ōbaku.
Przed śmiercią napisał: "Moje zadanie jest ukończone. Teraz, ci którzy idą za mną, muszą pracować dla dobra całej ludzkości"Richard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str. 185.
Zmarł 1 dnia 10 miesiąca 1661 roku.
Otrzymał pośmiertny tytuł Daien Hōkan Kokushi.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju. 52/25. Songyuan Chongyue (1139–1209 53/26. Wuming Huixin (bd) 54/27. Lanxi Daolong (1213–1278) 53/26. Yun’an Puyan (1156–1226) 54/27. Xutang Zhiyu (1185–1269) 55/28/1. Nampo Jōmyō (1235–1309) (także Shōmyō; Daiō Kokushi) Japonia. Szkoła rinzai. 56/29/2. Hōō Soichi (1274–1357) 57/30. Daichū Sōshin (bd) 58/31. Gettan Sōkō (1326–1389) 56/29. Shūhō Myōchō (1282–1338) (także Daitō Kokushi) 57/30. Tettō Gikō (1295–1369) 57/30. Kanzan Egen (także Muso Daishi) (1277–1360) 58/31. Juō Sōhitsu (1296-1380) 59/32. Muin Sōin (1326-1410) 60/33. Nippo Soshun? (1368-1448) niepewny 61/34. Sekkō Sōshin (także Tozen) (1408-1486) 62/35. Tokūho Zenketsu (1419-1506) 63/36. 64/37. 65/38. Daigu Sōchiku (1584-1669) 65/38. Ungo Kiyō (1583-1659) 62/35. Tōyō Eichō (1429-1504) 63/36. Yozan Keiyo (bd) 64/37. Gudō Tōshoku (1577–1676) 65/38. Kengan Zen’etsu (1623–1701) 66/39. Kogetsu Zenzai (1667–1751) 67/40. Gessen Zenne (1702–1781) 68/41. Sengai Gibon (1750–1837) 65/38. Isshi Monju (1608–1646) 65/38. Shidō Munan (Bunan) (1603–1676) 66/39. Dōkyō Etan (także Shoju Rojin) (1642–1721) 67/40. Hakuin Ekaku (1685–1768)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy mistrzowie zen Kategoria:Urodzeni w 1577 Kategoria:Zmarli w 1661