Kościół św. Anny (niem. St. Annenkirche) – ewangelicko-augsburska świątynia, która znajdowała się w Elblągu, zbudowana w 1901 roku na miejscu dawnego kościoła pod tym samym wezwaniem, zniszczona podczas II wojny światowej, rozebrana w połowie XX wieku.

Historia mały|Miejsce, w którym znajdował się kościół św. Anny W drugiej połowie XIX wieku parafia św. Anny kilkukrotnie się rozrosła i będący w złym stanie technicznym kościół okazał się o wiele za mały, by pomieścić wszystkich wiernych. W 1897 roku rozpisano konkurs na projekt nowego kościoła. Zwyciężył projekt architekta Johannesa Otzena, jednego z najwybitniejszych architektów w Niemczech II połowy XIX wieku i początku XX wieku. W 1899 roku kościół wyburzono, a w następnym roku rozpoczęto prace budowlane nad nowym, które ukończono w 1901 roku. Budowa była współfinansowana przez cesarza niemieckiego Wilhelma II Hohenzollerna i Towarzystwo Gustawa Adolfa. W latach 1940–1946 prepozytem kościoła był August Westrén-Doll.

Eksponowany na wzgórzu w centrum miasta kościół został poważnie uszkodzony podczas zdobywania Elbląga przez Armię Czerwoną.

Po wojnie były czynione starania przez polskich osiedleńców i proboszcza parafii św. Mikołaja ks. Ludwika Białka o przydzielenie tego ewangelickiego kościoła Kościołowi katolickiemu. Tak się nie stało i w latach 50. XX wieku świątynia została rozebrana. Z wyposażenia kościoła zachowały się trzy stalowe dzwony, które w latach powojennych zawieszono w wieży odbudowywanego kościoła św. Mikołaja w Elblągu.

Architektura Kościół był trójnawowy, halowy, ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym, przy czym nawa północna była dużo węższa od południowej. W nawach bocznych znajdowały się empory.

Wysoki korpus świątyni posiadał 4 wieże: po dwóch bokach prezbiterium para ośmiobocznych, przy zachodniej części od północy niewielka, kwadratowa oraz od południowego zachodu wysoka i masywna, nakryta szpiczastym dachem namiotowym. Na niej znajdowały się zegary. W połaci dachu nad szerokimi, ostrołukowymi oknami wyprowadzone zostały niższe prostopadłe dachy sugerujące w układzie wnętrz rzędy kaplic bocznych.

Cmentarz

Przy kościele św. Anny istniał także cmentarz, który składał się z zespołu cmentarzy: cmentarza wewnątrz wyniesionego czworobocznego szańca otaczającego kościół; trapezowatej kwatery z przekątnymi ścieżkami w północno-zachodnim narożniku. Wschodnią część opierającą się o groblę Świętego Jerzego (niem.: St. Georgandamm) i rzekę Kumielę przydzielała ukośnie biegnąca na południowy wschód ścieżka. W górnej części znajdował się cmentarz wojenny, w dolnej – cywilny z wydzieloną prostokątną kwaterą mennonicką. Do lat dwudziestych XIX wieku cmentarz ten nie był uważany za reprezentacyjne miejsce pochówku, służąc mniej zamożnym mieszkańcom przedmieść. Zobacz też Park Romualda Traugutta w Elblągu

Przypisy

Bibliografia

Anny Elbląg Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Anny