Celestyn Wojciech Sokolnicki herbu Nowina (ur. w 1752 w Ceradzu koło Buku, zm. 6 kwietnia 1819 w Poznaniu) – stolnik poznański, generał adiutant królewski, hrabia pruski.

Życiorys Celestyna Sokolnickiego rodzicami byli Kazimierz Sokolnicki oraz Katarzyna z domu Walknowska. W Kościańskiem należały do niego Jarogniewice i Borowo. Poseł na sejm 1780 roku z województwa gnieźnieńskiegoDyaryusz Seymu Ordyngo [!] Warszawskiego Roku 1780 Dnia 2go Października Zaczętego, z Wyrażeniem Posłow, Sessyi, Projektow, Mow, &c., Grodno 1780, s. 5., sędzia sejmowyVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 582.. W 1784 został podstolim, a rok wcześniej otrzymał cześnikostwo poznańskie. Poseł na sejm w 1786, a w roku następnym został podczaszym by w 1791 otrzymać urząd stolnika poznańskiego. Był posłem na Sejm Czteroletni w 1790 z województwa poznańskiegoKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 315.. Zwolennik reform i gorący obrońca wolności państwa. 2 maja 1791 podpisał asekurację, w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy RządowejBronisław Dembiński, W przededniu 3-maja 1791 roku, w:Tygodnik Ilustrowany, nr 1 13 stycznia 1906 roku, s. 11.. Kiedy ogłaszano Konstytucję 3 maja popierał opozycję, jednak podpisał ustawę. W drugiej połowie 1791 i na początku 1792 popierał Konstytucję, której zwolennikami byli jego wyborcy. Sejmik kościański z inicjatywy Sokolnickiego napisał list do króla w którym wspomniano o radości z jaką witają ustawę. W 1792 w Poznaniu na jego wniosek zaprzysiężono czynną obronę kraju przez pięciu obecnych senatorów i wszystkich posłów. W związku z takim zapewnieniem Celestyn Sokolnicki w swoich dobrach uwolnił z poddaństwa pięciu chłopów, którzy w zamian mieli obowiązek odbyć całą kampanią i uczestniczyć przynajmniej w jednej bitwie. Sokolnicki z grupą posłów z Wielkopolski, kiedy Stanisław August przystąpił do konfederacji targowickiej był skłonny ku koncepcji, żeby królowi pruskiemu ofiarować koronę polską, a nawet był do tego monarchy delegatem.

Jednak w sierpniu 1794, kiedy generał Jana Henryka Dąbrowskiego podróżował do Wielkopolski, Celestyn Sokolnicki był już wówczas w Kościanie marszałkiem powstania i następnie delegatem do Rady Najwyższej. Po upadku powstania kościuszkowskiego do 1806 wycofał się z czynnego życia politycznego, aż do witania w imieniu szlachty wielkopolskiej wkraczającego do Poznania Napoleona. Przewodził komisji wojewódzkiej, której zadaniem było zbieranie pieniędzy na powstającą armię, a dzięki tym dotacjom pieniężnym wystawiono pułk szaserów. Na wieść o powołaniu Wielkiego Księstwa Poznańskiego jako jeden z deputowanych spieszył do Berlina oraz był wśród witających pruskie władze okupacyjne, które wkraczały do Poznania. W 1817 od Fryderyka Wilhelma III Pruskiego otrzymał tytuł hrabiowski. Zmarł 6 kwietnia 1819 w Poznaniu, a pochowany został w kościele Filipinów w Gostyniu. Jego żoną była Urszula z Golińskich i mieli syna Józefa.

Odznaczony Orderem św. Stanisława w 1786, a Orderem Orła Białego w 1792, hrabia pruski od 1817.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie władz powstania kościuszkowskiego Kategoria:Generałowie adiutanci królewscy Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy hrabiowie Królestwa Prus Kategoria:Posłowie – deputaci sądu sejmowego Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1780 Kategoria:Posłowie Sejmu Czteroletniego (1790–1792) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo gnieźnieńskie) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie) Kategoria:Sędziowie sejmowi (1780) Celestyn Wojciech Kategoria:Stolnicy poznańscy Kategoria:Sygnatariusze asekuracji 2 maja 1791 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1752 Kategoria:Zmarli w 1819