– jeden z odłamów japońskiej religii narodowej shintō, obejmujący różne nieortodoksyjne i eklektyczne szkoły.
Wszystkie ruchy zaliczane do shintō sekciarskiego powstały w okresie Edo, niezależnie od głównego nurtu tej religii, a ich początki związane były z działalnością charyzmatycznych przywódców religijnych. Charakteryzuje je ludowy charakter oraz synkretyzm religijny. Po restauracji Meiji dekretem rządowym z 1876 roku oddzielono je od oficjalnego i tradycjonalistycznego shintō świątynnego (jinja-shintō). Do 1908 roku ustalona została oficjalna lista 13 szkół kyōha-shintō, podzielonych na pięć grup:
Sekty czystego shintō Tai-kyō Shinri-kyō Sekty konfucjańskie
Taisei-kyō Sekty górskie
Mitake-kyō (lub Ontake-kyō) Sekty oczyszczające
Sekty uzdrowicielskie Kurozumi-kyō Konkō-kyō Tenri-kyō
Po roku 1945 w łonie kyōha-shintō powstały nowe odłamy wywodzące się z 13 oficjalnych szkół, zaś sekta tenri-kyō oficjalnie zerwała związki ze zorganizowanym shintō, podkreślając swoją niezależność.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Shintō