Historia Forda w Formule 1 sięga 1951 roku. Wówczas to amerykańska firma była planowanym dostawcą silnika V8 dla Erika Lundgrena, który podczas Grand Prix Niemiec planował wystartować modelem EL Special. Lundgren nie pojawił się jednak na Grand Prix. Pierwszym samochodem Formuły 1 napędzanym silnikiem Forda był zatem Stebro Mk IV, którym Peter Broeker wystartował podczas Grand Prix USA 1963.
Przełomem okazał się 1967 rok, kiedy to w Formule 1 zadebiutował silnik Cosworth DFV. Silnikowa firma Cosworth, założona przez Mike’a Costina i Keitha Duckwortha, była wspierana przez Forda, stąd też jednostki te w Formule 1 nosiły nazwę Ford. Już w drugim sezonie używania tych jednostek Lotus i Graham Hill zdobyli tytuły mistrzowskie. Jednostki Cosworth DFV i ich pochodne rywalizowały w Formule 1 przez ponad dwadzieścia lat, odnosząc 155 zwycięstw i przyczyniając się do zdobycia dwunastu tytułów mistrzowskich w klasyfikacji kierowców oraz dziesięciu wśród konstruktorów. Ostatnim mistrzem świata używającym silników Forda był Michael Schumacher, którego Benetton B194 w 1994 roku używał silników EC Zetec-R. Ostatnim kierowcą, który wygrał wyścig samochodem napędzanym silnikiem marki Ford, był Giancarlo Fisichella, zwycięzca Grand Prix Brazylii 2003. Po 2004 roku Ford wycofał się z Formuły 1. Cosworth natomiast jako niezależna firma dostarczał silniki zespołom Formuły 1 w latach 2000–2006 i 2010–2013.
Ogółem jako dostawca silników Ford w Formule 1 odniósł 176 zwycięstw.
Wyniki Źródła: statsf1.com, chicanef1.com