Stanisław Dudziński (ur. 14 marca 1878, zm. 16 marca 1942) – polski ksiądz, działacz społeczny i niepodległościowy.
Życiorys Rodzina i wykształcenie Stanisław Dudziński urodził się w Rakoniewicach k. Wolsztyna, a jego rodzicami byli Józef Dudziński, miejscowy kupiecGąsiorowski i Topolski podają, że jego ojcem był chłop, oraz Joanna z domu Modrzyńska. W Poznaniu ukończył gimnazjum Marii Magdaleny, a po nim był w seminarium duchownym. W 1902 otrzymał święcenia kapłańskie.
Posługa duszpasterska Od 1903 do 1904 był kolejno wikarym w Kcyni, Mikorzynie, Gostyniu, a od 1905 do 1910 w Borku Wielkopolskim wikarym i po nim proboszczem oraz od 1910 administrator i proboszcz w Nowym Kramsku na Babimojszczyźnie, rozwijając tam wszechstronną działalność społeczną i narodową. Od 1921 do 1940 był proboszczem w Ujściu k. Chodzieży.
Działalność narodowa i społeczna Był w 1912 jednym z głównych organizatorów Banku Ludowego w Babimoście oraz jego najaktywniejszy działacz. Na początku tego samego roku założył Kółko Rolnicze w Nowym Kramsku. Od 1917 do 1918 prezes Towarzystwa Czytelni Ludowych na powiat babimojski. Pracownik Towarzystwa Robotników Polskich, jednocześnie prowadził w Meklemburgii (okręg Wismar) działalność duszpasterską i oświatową wśród robotników sezonowych narodowości polskiej. Był tam propagatorem polskich książek i pism, nie dopuszczając, żeby język polski wyrugowano z kościoła. Walczył także o utrzymanie tegoż języka w szkole, a w latach 1919–1920 inspirował strajk szkolny. W pruskim ministerstwie kultury interweniował, żeby wprowadzono do szkoły język ojczysty jako przedmiot nauczania oraz nauczano religii w języku polskim i na obydwie prośby uzyskał zezwolenie. W czasie powstania wielkopolskiego był na Babimojszczyźnie głównym organizatorem walki zbrojnej. Za tę działalność Niemcy zniszczyli probostwo, a jego mienie zostało skonfiskowane. Stanisław Dudziński po zakończonych walkach prowadził zbiórkę pieniędzy, żeby pomóc rodzinom poległych powstańców i na „Skarb Narodowy”, a także był organizatorem patriotycznych pogrzebów poległych powstańców oraz organizował w czerwcu 1920 manifestacje przed Międzynarodową Komisją Graniczną. Szykanowany przez niemieckie władze wojskowe i cywilne na początku 1921 wyjechał do Ujścia k. Chodzieży, gdzie jako proboszcz pracował w tamtejszych towarzystwach kościelnych i świeckich. Nadal kontaktował się z działaczami Babimojszczyzny. Ukrywał się od marca 1941 w Drogini k. Myślenic, gdzie 16 marca 1942 zmarł i został pochowany.
Przypisy J. Oleksiński, Dudziński Stanisław, [w:] Encyklopedia katolicka, t. 4, Lublin 1983, kol.339.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Wielkopolscy księża od XVIII do XX wieku [dostęp 20.02.2014]
Kategoria:Duchowni archidiecezji poznańskiej Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Rakoniewicach Kategoria:Ludzie związani z Nowym Kramskiem Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – działacze niepodległościowi Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – działacze społeczni Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Prezbiterzy archidiecezji gnieźnieńskiej Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1942