thumb|dzier kruszcowy thumb|Harpalus rubripes thumb|Harpalus tenebrosus Harpalus – rodzaj chrząszczy z rodziny biegaczowatych, podrodziny Harpalinae i pleminia Harpalini. W języku polskim chrząszcze z tego rodzaju określane są nazwą dzier.
Morfologia Większość gatunków to chrząszcze średnich rozmiarów, często metalicznie ubarwione. Jeden szczeciowy punkt nadoczny. Przedplecze o tylnych kątach bez szczecinki. Pokrywy z kompletnym obrzeżeniem krawędzi podstawowej. Policzki bez wyżłobień czułkowych.
Larwy dzierów mają dobrze rozwinięte przyoczka, czteroczłonowe czułki i szew epikranialny na głowie. Ich masywne żuwaczki pozbawione są wcięcia przed retynakulum i często mają 1-2 ząbki w części dystalnej. Żuwka wewnętrzna jest u nich dobrze rozwinięta, a wewnętrzne ramię pieńka ma postać guzka. Wszystkie stopy mają parę pazurków, z których wewnętrzny jest bardzo mały. Przysadki odwłokowe są dłuższe od dziewiątego segmentu odwłoka.
Biologia i ekologia Wiele gatunków przyjmuje częściowo lub preferuje pokarm roślinny, co najmniej jako imagines.
Występowanie Rodzaj rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej. Do fauny europejskiej należy około 100 gatunków. W Polsce występuje 40 gatunków z 4 podrodzajów.
Taksonomia Rodzaj opisał w 1802 roku Pierre-André Latreille. Gatunkiem typowym jest Carabus proteus Paykull, 1790 (Carabus affinis Schrank, 1781), czyli obecny Harpalus (Harpalus) affinis.
Do rodzaju tego zalicza się ponad 430 opisanych gatunków. Podzielony jest na 11 podrodzajów:
Baeticoharpalus Serrano et Lencina, 2008 Cephalophonus Ganglbauer, 1891 Cryptophonus Brandmayr et Zetto Brandmayr, 1982 Glanodes Casey, 1914 Harpalus sensu stricto Loboharpalus Schauberger, 1932 Opadius Casey, 1914 Plectralidus Casey, 1914 Pseudoophonus Motschulsky, 1844 Semiophonus Schauberger, 1933 Zangoharpalus Huang, 1998
Przypisy
Kategoria:Harpalinae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1802 roku