Zadnia Jagnięca Szczerbina (słow. Zadná jahňacia štrbina, Západná jahňacia štrbina, niem. Hintere Weißseescharte, Gemsenscharte) – wąska przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona na wysokości ok. 2080 m w górnym fragmencie Koziej Grani – południowo-wschodniej grani Jagnięcego Szczytu. Oddziela kopułę szczytową Jagnięcego Szczytu na północnym zachodzie od Zadnich Jagnięcych Kopek na południowym wschodzie. Siodło ma tylko metr szerokości.
Stoki północno-wschodnie opadają z przełęczy do Doliny Białych Stawów, południowe – do Doliny Jagnięcej. W tych pierwszych znajdują się piargi i trawiaste zachody. Na południe zbiega z przełęczy natomiast trawiasto-skalista rynna, pod którą położone są usypiska.
Na Zadnią Jagnięcą Szczerbinę, podobnie jak na inne obiekty w Koziej Grani, nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Najdogodniejsza droga dla taterników wiedzie na siodło wprost znad Żółtego Stawku w Dolinie Białych Stawów, trudniejsza (II w skali UIAA) jest droga rynną od strony Jagnięcego Stawku w Dolinie Jagnięcej.
Pierwsze znane wejścia: letnie – Samuel Weber i pasterz Michael Mlinárcsik, 28 lipca 1890 r., przy zejściu z Jagnięcego Szczytu, zimowe – László Jurán, V. Jurán i Ernő Piovarcsy, 24 marca 1929 r., przy przejściu granią. Wcześniej na przełęczy bywali myśliwi polujący na kozice.
Dawniej przełęcz nazywana była Zachodnią Jagnięcą Szczerbiną lub błędnie Zadnią Jagnięcą Przełączką.
thumb|left|Zadnia Jagnięca Szczerbina wśród podpisanych obiektów
Przypisy
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr