Józef Hornowski (ur. 24 czerwca 1773 w Łomazach, zm. 18 maja 1817 w Pułtusku) − oficer Księstwa Warszawskiego, generał brygady Królestwa Polskiego.
Życiorys Uczestnik wojny polsko-rosyjskiej w 1792 r. w obronie Konstytucji 3 Maja i powstania kościuszkowskiego w 1794 r. We wrześniu 1794 w Grodnie otrzymał z rąk Kościuszki złotą obrączkę „Oyczyzna Obrońcy Swemu” o numerze 58 „za mężną obronę Wilna w czasie pierwszego ataku”. Walczył pod dowództwem generała Jakuba Jasińskiego w czasie Rzezi Pragi, gdzie został raniony bagnetem. Przez blisko 3 lata był na zesłaniu na Syberii. Od 1798 r. był w Legionach Polskich we Włoszech, gdzie wsławił się między innymi obroną zamku San Gorgio w Mantui. W 1800 roku za wybitne zdolności organizacyjne, w nowo tworzonej Legii Włoskiej powierzono mu kluczową funkcję szefa sztabu.
Następnie w 1807 r. przeszedł do Armii Księstwa Warszawskiego. Był uczestnikiem kampanii w latach 1807, 1809 i 1812. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej za zasługi bojowe w kampaniach napoleońskich, w szczególności za osłonę prawego skrzydła Wielkiej Armii Napoleona broniąc przeprawy przez rzekę Omulew, co umożliwilo Francuzom bezpieczne zdobycie Gdańska.
Za walki w 1807 r. został także odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari, a w 1808 r. awansowany do stopnia majora.
Został wsławiony bohaterską obroną Pragi w 1809 r. Za jej obronę awansował z majora na pułkownika. Po wycofaniu się wojsk austriackich z Warszawy, mieszkańcy stolicy gorąco powitali bohaterskiego komendanta twierdzy Pragi, a załoga pruska wyraziła szacunek i podziw majorowi Hornowskiemu, który wykazał cechy „znakomitego patrioty, obywatela gotowego zawsze przelać krew do ostatniej kropli za ukochaną ziemię naszą”.
Później dowódca 17 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego w 17 Dywizji Jana Henryka Dąbrowskiego w wyprawie na Moskwę w 1812 r., wyróżnił się m.in. w bitwie pod Bobrujskiem, ciężko ranny pod Stachowem w czasie bitwy nad Berezyną. W latach 1813−1814 przebywał w niewoli rosyjskiej. Później w wojsku Królestwa Polskiego w 1816 r. został awansowany na generała i dowódcę brygady.
Jego imieniem nazwana została ulica w Pułtuskuwikimapia.org.
Przypisy
Bibliografia Czajka Michał, Kamler Marcin, Sienkiewicz Witold, Leksykon Historii Polski, Wiedza Powszechna, s. 251, Warszawa 1995. Leśnodorski Bogusław, Hornowski Józef h. Korczak, Polski Słownik Biograficzny, t. IX, 1960−1961, s. 629−631. Łysiak Waldemar, Napoleoniada,1998
Kategoria:Generałowie brygady Wojska Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni złotą obrączką „Ojczyzna Obrońcy Swemu” Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Powstańcy kościuszkowscy Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-austriackiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792 Kategoria:Urodzeni w 1773 Kategoria:Zmarli w 1817 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łomazach Kategoria:Hornowscy herbu Korczak