Ryszard Stanisław Halaba (ur. 20 listopada 1930 w Laskowie, zm. 20 listopada 1992) – polski historyk ruchu robotniczego i ruchu ludowego, doktor habilitowany, pułkownik, wieloletni pracownik naukowy Akademii Spraw Wewnętrznych.
Życiorys Syn Jana i Marii. Od 1947 aktywista Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” oraz Polskiej Partii Robotniczej (następnie PZPR). Od 1948 do 1950 był członkiem ZMP. Maturę zdał w 1950. W latach 1950–1955 studiował historię na Uniwersytecie im. W. I. Lenina w Kazaniu. Od 1955 do 1971 zatrudniony w Wydziale Historii Partii KC PZPR, następnie w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR. W 1962 roku obronił pracę doktorską: Stronnictwo Ludowe 1944–1946 (niektóre problemy rozwoju organizacyjnego, działalności politycznej i współpracy z PPR). W latach 1971–1976 pracował jako adiunkt, następnie docent w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, skąd odszedł do pracy w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarniczej w Warszawie. Od 1973 do 1990 pracował równocześnie w Akademii Spraw Wewnętrznych, m.in. od 1986 do 1990 był dyrektorem Instytutu Historii i Archiwistyki. W pracy naukowej zajmował się głównie powojenną historią polityczną Polski, szczególnie dziejami Polskiej Partii Robotniczej. Autor haseł w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczegoSłownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1: A–D, red. nacz. Feliks Tych, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1978, s. 5.
Jego żoną była Aleksandra Halaba z domu Jaroszewska (1932–2020), pracownik naukowy Zakładu Historii Partii i Centralnego Archiwum KC PZPR.
Został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.
Wybrane publikacje Stronnictwo Ludowe 1944–1946: niektóre problemy rozwoju organizacyjnego i działalności politycznej, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1966. (współautor: Władysław Ważniewski) Polska Partia Robotnicza 1942–1948, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971. Budowa i utrwalanie władzy ludowej w Polsce w latach 1944–1948, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1984. (współautor: Tadeusz Zybała) 40 lat walki i pracy organów bezpieczeństwa i porządku publicznego, Warszawa 1986.
Nagrody Nagroda Trybuny Ludu (zespołowa) za pracę Polska Partia Robotnicza. Dokumenty programowe 1942-1948 (1985)Nagrody "Trybuny Ludu" 1985 r., "Trybuna Ludu", nr 144, 22 czerwca 1985, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury – ludzie – dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 463–479. Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944–1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007, s. 309, 510.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kazańskiego Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici Kategoria:Laureaci nagrody „Trybuny Ludu” Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Uczelnianych PZPR Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Służby Pożarniczej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Autorzy biogramów w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego Kategoria:Osoby związane z Wydziałem Historii Partii