Piotr Skawiński (ur. w 1812 w Krzeszowie, zm. 16 stycznia 1902 w Bordeaux) – powstaniec listopadowy, działacz emigracyjny, agronom i wynalazca.
Życiorys Syn Ignacego. Ukończył 6 klas szkoły podstawowej w Lublinie, następnie zaciągnął się do wojska, do 2 pułku ułanów. W czasie powstania listopadowego walczył w stopniu podporucznika. Od 1836 roku na emigracji we Francji. W latach 1838–1840 był uczniem szkoły rolniczej w Grignon.
W latach 1847–1895 zarządzał posiadłością Château-Giscou należącą do Jeana Pierra de Pescatore. Sławę zyskał jako hodowca winorośli i bydła rogatego. Jeden z gatunków winorośli został nazwany jego imieniem. W 1861 roku otrzymał złoty medal Société d’agriculture de la Gironde za pług do pracy w winnicy (charrue vigneronne Skawinski). Wynalazł również mieszankę, która chroniła winorośl przed pleśnią i mączniakiem w skład której wchodziła siarka, siarczan miedzi, pył węglowy i wapno. Nosiła ona nazwę proszek Skawińskiego (Poudre Skawiński, Poudre et soufre Skawinski). Produkcję przemysłową proszku uruchomił jego syn Teofil.
W 1840 roku ożenił się z córką Teofila Januszkiewicza, Marią Januszkiewicz. Mieli czwórlkę dzieci: Blankę,Teofila, Karola i Pawła. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Bordeaux. Został pochowany w Labarde.
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Virtuti Militari Kawaler Legi Honorowej (1889)
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, tom 38, s. 112.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego Kategoria:Polscy agronomowie Kategoria:Polscy wynalazcy Kategoria:Urodzeni w 1812 Kategoria:Zmarli w 1902 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krzeszowie (województwo podkarpackie)