300px|mały|prawo|Różne aplikatory do brachyterapii Aplikator promieniotwórczy – źródło promieniowania jonizującego zawierającego izotop promieniotwórczy w postaci przystosowanej do bezpośredniego (stykowego, śródtkankowego) napromieniowania tkanek w brachyterapii.
Aplikator najczęściej przyjmuje postać drucika, igły, perełki, rurki, bądź plakietki, umieszczanej wewnątrz lub na chorej tkance.
Pierwszy aplikator przeznaczony do leczenia nowotworów gałki ocznejWykorzystywał jod-125. został skonstruowany w 1985 roku.
Zobacz też medycyna jądrowa
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Medycyna nuklearna