Scott Christian Vogel (ur. 5 kwietnia 1973 w Buffalo) – amerykański wokalista związany z nurtem hardcore.

Życiorys thumb|240px|Scott Vogel podczas koncertu w Berlinie (2003) Scott Christian Vogel urodził się 5 kwietnia 1973 w Buffalo w stanie Nowy Jork. Pochodzi z przedmieść tego miasta, w którym spędził wiele latTu Scott Vogel przyznał, że opuścił Buffalo w 1999. . Początkowo mieszkał z rodzicami i dwiema siostrami pod Buffalo w otoczeniu lasu. W jego wczesnym dzieciństwie ojciec zostawił rodzinę wiążąc się z inną kobietą (zmarł przed 2024). Scott spędzał u niego weekendy. Wraz z siostrami cierpiał niedostatek i był wychowywany przez matkę, pracującą w zawodzie higienistki stomatologicznej. Gdy był w VII klasie szkoły średniej jego matka poznała nowego mężczyznę i z dwoma siostrami wyprowadziła się do Houston, a Scott odmówił wyjazdu tam z nimi i postanowił zamieszkać z ojcem oraz jego nową żoną w Amherst. Początkowo słuchał muzyki metalowej, ale za sprawą przyrodniego brata Jaya (młodszego o 8 miesięcy) zbliżył się do muzyki hip-hopowej i hardcore punkowej. Do tego czasu uprawiał sport, ale zaprzestał tego i zaangażował się w działalność sceny hardcore.

Był m.in. redaktorem fanzina Living. W rodzinnym mieście współtworzył zespoły muzyczne w tym gatunku: Reverend (jako perkusista), Against All Hope (jako perkusista), Cinderblock (jeden z dwóch wokalistów), Slugfest (wokalista, 1992–1996; współzałożycielem i gitarzystą był jego przyrodni brat Jay), Fadeaway (perkusista), Despair (wokalista, 1995–1997), Buried Alive (wokalista, 1998–2001). Z ostatniego z tych zespołów odszedł z powodu nieporozumień artystycznych między członkami. Żyjąc w Buffalo podejmował różne stanowiska pracy: jeździł taksówką, zmywał naczynia klubie poza miastem, w pizzerii i w sklepie z zabawkami.

Po odejściu z Buried Alive postanowił zerwać ze swoją działalnością muzyczną, po czym wyjechał z Buffalo i przeprowadził się z dziewczyną (pochodzącą z Chicago) do do stanu Arizona (Phoenix), spędzając tam około 9 miesięcy i w tym czasie pracował etatowo w telemarketingu firmy Sears Home Improvements (wraz z nim taką pracę podjął tam Scott Sprigg z Burier Alive). Następnie otrzymał zaproszenie do roli wokalisty w formowanej supergrupie hardcore (mieli ją tworzyć członkowie Buried Alive, Carry On i Ten Yard Fight tj. personalnie Scott Vogel, Todd Jones i John LaCroix), do czego ostatecznie nie doszło, jako że ostatni z wymienionych nie pojawił się na próbach. W związku z tym przeniósł się do Los Angeles w Kalifornii. Mając 29 lat w kwietniu 2002 został współtwórcą grupy Terror wymyślając jej nazwę (wraz z nim do składu weszli gitarzysta Todd Jones i perkusista Nick Jett). Wraz z nią wydał 4-utworowe demo, a następnie we wrześniu 2002 zarejestrował materiał, który 28 stycznia 2003 został wydany nakładem wytwórni Bridge 9 Records jako debiutancki minialbum EP zatytułowany Lowest of the Low. To 9-utworowe wydawnictwo trwające przeszło 23 minuty znalazło bardzo dobre recenzje w środowisku hardcore. Materiał stanowiący ożywczy powiew na scenie hc wyróżniał się brzmieniowo czystą energią oraz wściekłym głosem i bezpardonowymi tekstami charyzmatycznego wokalisty Scotta Vogela. Jego znakiem rozpoznawczym była nieskończona energia podczas koncertów, skoki na scenie i stałe wzywanie publiczności do aktywnego udziału w występie grupy; m.in. do wykrzykiwania słów także z jego mikrofonu, czy skoków ze sceny (ang. „More stage dives!”, pol. „Więcej skoków ze sceny!”). Vogel umiał przy tym okazać radość z zabawy podczas koncertu, ale też powagę wykrzykując teksty utworów dotykające w gorzki sposób bezpośrednio środowisko muzyczne sceny hardcore. Do 2022 wokalista wydał z zespołem łącznie osiem albumów studyjnych oraz szereg innych wydawnictw. Za najbardziej reprezentatywne utwory Terror wskazał "Stick Tight" i "Keep Your Mouth Shut".

W 2011 Scott Vogel i Nick Jett zaangażowali się w projekt muzyczny pod nazwą Serpents Of Shiva (S.O.S.), w którym wzięli udział także Matt Henderson (eks-Madball), Chris Beattie (Hatebreed), Sam Trapkin (Trapped Under Ice). Ze względu na skład projekt został mianowany „supergrupą hardcore”, a jego debiutanckie dzieło zatytułowane I Owe You Nothing wydano w 2011. Ponadto wraz z innymi muzykami nurtu hardcore od 2014 tworzył zespół World Be Free, który w 2016 wydał album pt. The Anti-Circle. Od 2017 ponownie występował w zespole Buried Alive.

Jako ghostwriter pisał utwory dla Buffalo Wild Wings. Poza nurtem hardcore jako odbiorca preferuje też hip-hop.

Scott Vogel zdefiniował hardcore w następujący sposób:

Wokalista od lat stale wyróżnia się wyrazistą postawą i niezwykle ekspresyjnym zachowaniem podczas koncertów. Znany jest z dosadnych i sugestywnych wypowiedzi ze sceny, nierzadko komentowanych przez słuchaczy i wzbudzających różnorakie emocje. Tego rodzaju wypowiedzi autorstwa Vogela doczekały się nawet osobnej nazwy – określono je kolokwialnie w języku angielskim jako "vogelism". Założono nawet stronę internetową zawierającą przykłady takich sloganów (www.vogelisms.com). On sam stwierdzał w wywiadach, że choć wiele z cytatów mówił, i to nawet niekiedy wielokrotnie, to z połowę tych rzeczy nigdy nie powiedział. Odnalazł twórczynię tej strony (mieszkała w Toronto) i poprosił o jej usunięcie, jednak kiedy oświadczyła mu, że jest wielką fanką Terroru, zaakceptował to. Później strona ostatecznie zniknęła.

Po wielu latach istnienia na scenie hardcore w 2020 przyznał, że odbierając inne zespoły ceni o wiele bardziej ich oddanie, pasję, energię oraz teksty aniżeli poziom muzyczny, grę na instrumentach i talent.

W tekście utworu „Both of You” z płyty The 25th Hour zawarł odniesienia do swoich rodziców. Ma o 4 lata starszą siostrę Kristin Marie Vogel, prawniczkę w Buffalo, związaną z baseballistą drużyny Montreal Expos, Garym Carterem. Prywatnie poza muzyką pasjonuje się sportem, chodzi na mecze hokeja na lodzie i baseballu. Został kibicem drużyny hokejowej Buffalo Sabres z rodzinnego miasta. Nigdy nie wyznawał zasad straight edge, przez pewien czas deklarował się jako weganin (dotyczyły tego utwory grup Despair i Buried Alive). W 2003 przyznał, że lepiej czuje się występując na scenie po dawce alkoholu. Po latach powiedział, że swoim nadużywaniem alkoholu doprowadzał do problemów na trasach koncertowych. W 2024 wyznał, że z minionych 23 lat istnienia Terroru przez 17 lat na trasach koncertowych występował pijany, natomiast jednocześnie zapewnił, że aktualnie zminimalizował spożywanie alkoholu i na scenie pojawiał się trzeźwy, zadbał o swoje zdrowie fizyczne i psychiczne oraz zaczął uprawiać jogę.

Po niemal 20 latach życia w Los Angeles, gdy wybuchła pandemia COVID-19, postanowił powrócić do Buffalo i zamieszkał tam ponownie.

Dyskografia mały|300px|Scott Vogel (2006) Reverend Reverend (EP, 1989)

Slugfest Buried Alive (7", 1993) Slugfest (EP, 1996) Live (7" EP, 1998)

Despair Demo (1995) One Thousand Cries (7" EP, 1995) Split (7" EP, 1995) As We Bleed (EP, 1996) Pattern Life (1996) A Split Seven Inch (7", 1997) Live & Killing in Europe (1997) Kill (1998)

Buried Alive Six Month Face (7", 1999) The Death of Your Perfect World (1999) Split "7" wspólnie z Reach The Sky (2000) Last Rites (2001) Death Will Find You EP (2020)

Terror (wybór) Lowest of the Low (2003) One with the Underdogs (2004) Always the Hard Way (2006) Rhythm Amongst the Chaos (2007) The Damned, the Shamed (2008) Keepers of the Faith (2010) Live by the Code (2013) The 25th Hour (2015) Total Retaliation (2018) Pain into Power (2022) Still Suffer (2026)

Serpents Of Shiva (S.O.S.) Owe You Nothing (2011)

World Be Free The Anti-Circle (2016) One Time for Unity (2020)

Występy gościnne Wear the Mark – Thrown to the Wolves (?), w utworze "Sacred Ground" Throwdown – Haymaker (2003), w utworze "Nothing Left" Agnostic Front – Another Voice (2004), w utworze "Another Voice" A18 – Dear Furious (2004), w utworze "Beating A Dead Horse" Internal Affairs – This is For You (2004), w utworze "When Tigers Fight" (cover Alone In A Crowd) Wear the Mark – Thrown to the Wolves i B Sides Can Suck It (2004), w utworze "Sacred Ground" Wear the Mark – Thrown to the Wolves (2006), w utworze "Sacred Ground" Teamkiller – Bad Signs (2006), w utworze "Over & Out" Jedi Mind Tricks – Servants in Heaven, Kings in Hell (2006, limitowana edycja), w remiksie utworu "Heavy Metal Kings (Terror Remix)" Against – Loyalty and Betrayal (2007), w utworze "Against The Grain" World Collapse - Deutschland! Deutschland! Into The Night (2007), w utworze "The Second Life" Nueva Etica – 3L1T3 (2008), w utworze "Nunca Seran" Stick To Your Guns – Comes From The Heart (2008), w utworze "Part Of Me" Uprising A.D. – Uprising A.D. (2008), w utworze "To Survive" Mr. Dibbs – Dead World (2010), w utworze "Stand" Inherit – Inherit (2011), w utworze "A Minute To Pray" Knuckle Up! – Motivation From Misery (2011), w utworze "Motivation From Misery" Skarhead – Dreams Don't Die!!! (2011), w utworze "The Hard Way" (cover Outburst) Strife – Witness A Rebirth (2012), w utworze "Look Away" Obey The Brave – Ups And Dohttp://translate.google.pl/wns (2012), w utworze "Get Real" Madball – Hardcore Lives (2014), w utworze "True School" Code Orange – I Am King (2014), w utworze "Unclean Spirit" Stick To Your Guns – Disobedient (2015), w utworze "I Choose Nothing" Build & Destroye – Map of the Heavens (2015), w utworze "All Hail The Dopeman" Deez Nuts – Binge & Purgatory (2017), w utworze "Antidote" The Warriors – Monomyth (2019), w utworze "Within, Without" God’s Hate – God’s Hate (2021), w utworze "The Valley Beyond (818)" Dare – Against All Odds (2021), śpiew dodatkowy Devil In Me – On The Grind (2022), w utworze "D.L.T."

Ponadto tymczasowo pełnił funkcję wokalisty holenderskiego zespołu Born from Pain podczas europejskiej trasy koncertowej Hell On Earth Tour 2007 . Gościnnie udzielił się wokalnie w utworach tej grupy: "Zero Hour" na albumie Survival (2008), "Bleed The Poison" na albumie Dance with the Devil (2014).

Teledyski Terror

Występy gościnne Scott Vogel pojawił się w teledysku do utworu "Keep Movin' On" rapera Vinnie Paz stworzonego wspólnie z Sharą Worden, opublikowanego na albumie Season of the Assassin z 2010. Vogel wcielił się w postać amerykańskiego weterana wojennego, który wraca okaleczony z wojny (jego dziewczynę zagrała aktorka pornograficzna Gina Lynn).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amerykańscy perkusiści metalowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści hardcore’owi Kategoria:Ludzie urodzeni w Buffalo Kategoria:Muzycy związani z Los Angeles Kategoria:Urodzeni w 1973