mały|Grób Ibiańskich na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Wacław Ibiański, pseudonim Robak (ur. 1843 w Bakojciach na LitwieZygmunt Mineyko, Z tajgi pod Akropol: wspomnienia z lat 1848–1866, Warszawa 1971, s. 96., zm. 9 listopada 1893 we LwowiePolski Słownik Biograficzny, tom 10, s. 136.) – polski powstaniec styczniowy, inżynier budowy dróg i mostów.
Życiorys Studiował inżynierię w Petersburgu. Po studiach udał się na emigrację do Włoch i został tam adeptem Polskiej Szkoły Wojskowej. W czasie powstania styczniowego walczył w oddziale ks. Antoniego Mackiewicza, a następnie pod pseudonimem Robak dowodził oddziałem w powiecie kowieńskim. Brał udział m.in. w bitwach pod Sesikami, Różą i Ibianami.
Po upadku powstania kształcił się na politechnice w Zurychu. Potem pracował przy budowie kolei na Węgrzech, a następnie w Galicji. Ok. 1877 roku założył własne przedsiębiorstwo budowy mostów. Jako pierwszy w Galicji zastosował w budownictwie mieszkalnym żelbetowe stropy. Opracował nowy typ drewnianych mostów kratowych. Wybudował mosty m.in. na drogach Zakliczyn — Niedzica nad Dunajcem (1878), Jarosław — Bełżec nad Sanem (1885; największy z nich – rozpiętość każdego z pól mostowych wynosiła po 44 mEncyklopedia Powszechna Orgelbranda, tom 7, str. 232-233.), Krościenko – Szczawnica nad Dunajcem (1886), Słotwina – Sącz nad Dunajcem (1891). Przesklepił także rzekę Pełtew na terenie Lwowa. W 1892 roku rozpoczął budowę fabryki sadzy z gazu wydobywanego z odpadków naftowych; zmarł w trakcie budowy rok później. Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dowódcy oddziałów powstania styczniowego Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Słuchacze Polskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1893 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie