right|250px|thumb|alt=Mapa. Podłużny, esowato wygięty półwysep. Całość pokrywa lód, od wschodniej strony ciągną się góry.|Mapa Półwyspu Antarktycznego – Ziemia Palmera w południowej części Ziemia Palmera () – południowa część Półwyspu Antarktycznego, położona na południe od linii łączącej przylądki Cape Jeremy i Cape Agassiz. Od południa graniczy z Ziemią Ellswortha, a od północy z Ziemią Grahama.
Nazwa Wcześniej nazwy „Półwysep Palmera” używali Amerykanie wobec całego Półwyspu Antarktycznego, podczas gdy Brytyjczycy używali nazwy „Ziemia Grahama”. Zgodnie z porozumieniem amerykańskiej i brytyjskiej komisji ds. nazw geograficznych Antarktyki z 1964 roku nazwie „Ziemia Palmera” nadano obecne znaczenie. Nazwa ta została nadana na cześć amerykańskiego poławiacza fok Nathaniela Palmera (1799–1877), który dotarł do wybrzeży Półwyspu Antarktycznego w 1820 roku.
Geografia Ziemia Palmera to południowa część Półwyspu Antarktycznego w Antarktydzie Zachodniej. Rozciąga się na południe od linii łączącej przylądki Cape Jeremy () – na styku Fallières Coast i Rymill Coast i Cape Agassiz () – na styku Wybrzeża Bowmana i Wybrzeża Wilkinsa. Południową granicę Ziemi Palmera wyznacza linia łącząca Rydberg Peninsula () z Evans Ice Stream (). Ziemia Palmera leży ok. 640 km na wschód od Wyspy Piotra I na Morzu Bellingshausena.
Jest bardziej górzystą częścią Półwyspu Antarktycznego, pokrytą grubymi lodowcami. Znajdują się tu m.in. Latady Mountains, Seward Mountains i Sweeney Mountains. Występują tu złoża rud żelaza i srebra, a także magnetyt, hematyt, limonit, chalkopiryt, piryt, azuryt i złoto.
U zachodniego wybrzeża Ziemi Palmera – Wybrzeża Englisha – leżą m.in. Wyspa Aleksandra (największa wyspa Antarktyki), Smyley Island i Spaatz Island. Wschodnie wybrzeża Ziemi Palmera tworzą: Wybrzeże Wilkinsa (przylega do niego południowa część Lodowca Szelfowego Larsena), Black Coast, Wybrzeże Lassitera, Orville Coast i Zumberge Coast. Do wybrzeży Orville Coast i Zumberge Coast przylega Lodowiec Szelfowy Ronne, a do Zumberge Coast także Lodowiec Szelfowy Filchnera.
Wzdłuż wschodniego wybrzeża rozsiane są niewielkie zatoczki, m.in. Hilton Inlet, Violante Inlet i New Bedford Inlet.
Historia
20 grudnia 1928 roku, podczas pierwszego długodystansowego lotu nad Antarktydą, George Hubert Wilkins (1888–1958) odkrył Wybrzeże Bowmana i Wybrzeże Wilkinsa. 30 grudnia 1940 roku, podczas lotów ze Stonington Island, Richard Black odkrył Wybrzeże Lassitera i Black Coast. 21 listopada 1947 roku amerykański polarnik pochodzenia norweskiego Finn Ronne (1899–1980) odkrył podczas lotu Orville Coast.
Zobacz też Ziemia Grahama
Przypisy
Bibliografia