thumb|250px|Calandrinia caespitosa thumb|250px|Calandrinia crassifolia Kalandrynia, kalandrinia, krasocica (Calandrinia) – rodzaj roślin z rodziny zdrojkowatych (Montiaceae). Obejmuje ok. 60 do ponad 100 gatunków. Zasięg przedstawicieli tego rodzaju obejmuje zachodnią część Ameryki Północnej i Południowej, z centrum zróżnicowania w tej drugiej. Ok. 30 gatunków rośnie także w Australii. Rośliny te zasiedlają miejsca skaliste i pustynne. Sukulentowate liście tych roślin są na obszarach pustynnych kluczowym pożywieniem i źródłem wody dla zwierząt.
W Polsce uprawiane są dwa gatunki – kalandrynia spłaszczona i kalandrynia orzęsiona, ten pierwszy notowany jest też jako sporadycznie dziczejący.
Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne. Lokalnie wykorzystywane są także jako jadalne. Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia szwajcarskiego botanika – Jeana-Louisa Calandrini (1703–1758).
Morfologia Pokrój Byliny i rośliny jednoroczne osiągające do 1 m wysokości. Liście Skrętoległe, mięsiste. Kwiaty Zebrane po kilka lub wiele w kwiatostany groniaste na szczycie rozgałęziającej się zwykle łodygi. Kielich tworzą dwie działki. Płatków korony jest 5 i mają kolor czerwony lub purpurowy, rzadko biały. Pręcików jest od 3 do 14. Zalążnia górna, jednokomorowa z 6 lub większą liczbą zalążków, szyjka słupka pojedyncza, zwieńczona 3 znamionami. Owoce Zawierająca od kilku do 20 nasion torebka otwierająca się trzema klapami.
Systematyka Według APweb (aktualizowany system APG IV z 2016) jest to rodzaj z rodziny zdrojkowatych (Montiaceae) w obrębie rzędu goździkowców. W niektórych, dawniejszych ujęciach systematycznych klasyfikowany do rodziny portulakowatych (Portulacaceae).
Wykaz gatunków
Przypisy
Kategoria:Zdrojkowate