Henry O’Neill (ur. 10 sierpnia 1891 w Orange, zm. 18 maja 1961 w Hollywood) – amerykański aktor filmowy i teatralny. Grywał siwych ojców i prawników w latach 30. i 40. XX wieku.
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6801 Hollywood Boulevard.
Kariera
Porzucił studia i dołączyć do wędrownej trupy teatralnej. Jego kariera przerwała I wojna światowa. Powrócił na scenę w 1919, gdzie jego przedwcześnie siwe włosy i dostojne zachowanie zapewniły mu autorytatywne role prawników, lekarzy i dyrektorów biznesowych. W 1921 zadebiutował na Broadwayu jako dr Sheldon w przedstawieniu Wiosna. Większość swojej kariery filmowej spędził w Warner Bros. i MGM.
Wiek i choroba zmusiły O’Neilla do ograniczenia swoich zobowiązań filmowych w latach 50., chociaż często pojawiał się w wielu antologiach telewizyjnych tamtej epoki. Zmarł 18 maja 1961 w wieku 69 lat.
Filmografia 1934: Midnight jako Ingersoll 1934: Promenada miłości jako generał Fitts 1936: Pasteur jako dr Emile Roux 1936: Na celowniku mafii jako Ward Bryant 1937: Życie Emila Zoli jako pułkownik Picquart 1937: Fordanserki jako prokurator okręgowy Arthur Sheldon 1937: Mr. Dodd szaleje jako D.M. Gateway 1937: Mocni ludzie jako Henry Wells 1937: Alarm na morzu jako admirał Thomas 1938: Jezebel jako generał Theopholus Bogardus 1938: Dr Clitterhouse jako sędzia 1939: Niewidzialne piętno jako kurator sądowy 1941: Johnny Eager jako pan Verne 1940: Szlak do Santa Fe jako Cyrus K. Holliday 1940: Nocna wyprawa jako prokurator okręgowy 1943: A Guy Named Joe jako pułkownik Sykes 1943: Komedia ludzka jako Charles Steed 1945: Podnieść kotwicę jako admirał Hammond 1957: Skrzydła orłów jako kapitan Spear
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1961