Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju

Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju (MIR) – polski urząd administracji rządowej istniejący w latach 2013–2015 obsługujący ministra właściwego do spraw czterech działów administracji rządowej: rozwój regionalny; budownictwo, lokalne planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo; gospodarka morska; transport.

Ministerstwo zostało utworzone 27 listopada 2013 w drodze włączenia do dotychczasowego Ministerstwa Rozwoju Regionalnego komórek organizacyjnych dotychczasowego Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Ministerstwo zostało zlikwidowane, a na jego miejsce 8 grudnia 2015 r. (z mocą obowiązującą od 16 listopada 2015) utworzono Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa (działy budownictwo, lokalne planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo; transport), Ministerstwo Rozwoju (dział rozwój regionalny) oraz Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (dział gospodarka morska).

Ostatnie kierownictwo Maria Wasiak (bezpartyjna) – minister infrastruktury i rozwoju od 22 września 2014 Waldemar Sługocki (PO) – sekretarz stanu od 7 stycznia 2015 Paweł Olszewski (PO) – sekretarz stanu i pełnomocnik Rządu ds. regulacji i harmonizacji obszaru bezpieczeństwa transportu i ruchu drogowego od 12 maja 2015, pełnomocnik Rządu ds. zarządzania infrastrukturą drogową od 1 czerwca 2015 Dorota Pyć – podsekretarz stanu od 28 listopada 2013 Iwona Wendel – podsekretarz stanu od 28 listopada 2013 Marceli Niezgoda (PSL) – podsekretarz stanu od 28 listopada 2013 Paweł Orłowski (PO) – podsekretarz stanu od 28 listopada 2013 Sławomir Żałobka – podsekretarz stanu od 9 lutego 2015 Adam Wojtaś – dyrektor generalny

Struktura organizacyjna Gabinet Polityczny Ministra Departament Budownictwa Departament Budżetu Infrastruktury Departament Budżetu Rozwoju Departament Certyfikacji i Desygnacji Departament Dróg i Autostrad Departament Europejskiego Funduszu Społecznego Departament Gospodarki Nieruchomościami Departament Informacji i Promocji Departament Informatyki Departament Konkurencyjności i Innowacyjności Departament Kontroli Departament Koordynacji Strategii i Polityk Rozwoju Departament Koordynacji Wdrażania Funduszy Unii Europejskiej Departament Lotnictwa Departament Mieszkalnictwa Departament Orzecznictwa I Departament Orzecznictwa II Departament Polityki Przestrzennej Departament Prawny Departament Programów Infrastrukturalnych Departament Programów Pomocowych Departament Programów Ponadregionalnych Departament Rozwoju Cyfrowego Departament Systemu Wdrażania Programów Infrastrukturalnych Departament Transportu Drogowego Departament Transportu Kolejowego Departament Transportu Morskiego i Bezpieczeństwa Żeglugi Departament Wsparcia Projektów Partnerstwa Publiczno-Prywatnego Departament Współpracy Międzynarodowej Departament Współpracy Terytorialnej Biuro Administracyjne Biuro Dyrektora Generalnego Biuro Ministra Biuro Zarządzania Kryzysowego i Ochrony Informacji Niejawnych Biuro Zarządzania Zasobami Ludzkimi Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego

Źródło:

Organy podległe lub nadzorowane Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego Główny Inspektor Transportu Drogowego Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego Prezes Urzędu Transportu Kolejowego

Źródło:

Siedziby resortu komunikacji W latach 1918–1931 siedzibą resortu komunikacji był wybudowany w 1827 budynek mieszczący się na rogu ul. Nowy Świat 14 i al. 3 Maja (obecnie al. Jerozolimskie), w którym wcześniej – po powstaniu listopadowym – zlokalizowana była Izba Obrachunkowa a następnie w okresie I wojny światowej (1915–1918) niemiecka Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Generalna Warszawa (Militäreisenbahn – Generaldirektion Warschau). W latach 1947–1951 w tym miejscu powstała siedziba KC PZPR, nazywana też Domem Partii, obecnie Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat”.

W 1932 w większości (w dotychczasowym miejscu pozostało do 1939 szereg komórek organizacyjnych resortu) przeniesiono się do wybudowanego w latach 1929–1931 dla Ministerstwa Robót Publicznych gmachu według projektu Rudolfa Świerczyńskiego przy ul. Chałubińskiego 4/6, w którym resort zmieniając niejednokrotnie swoją nazwę i kompetencje mieści się do dziś, z przerwą na okres II wojny światowej, w którym budynek stanowił jedno z centrum zarządzania okupacyjnej Dyrekcji Kolei Wschodnich (Ostbahn-Betriebsdirektion) (1939–1940), a następnie Dyrekcji Rejonowej Kolei Wschodnich (Ostbahn-Bezirksdirektion) (1940–1945).

5 października 1939 przy budynku na ul. Nowy Świat planowany był przez grono osób skupionych wokół gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego, zamach na Adolfa Hitlera, który nie został zrealizowanyEmilia Kunikowska: Hitler przemknął im koło nosa, [w:] „Polityka” z 28 września 2011, s. 56–58. W latach 1948–1950 kompleks gmachów znacznie rozbudowano według projektu Bohdana Pniewskiego. Część wysokościową można uznać za pierwszy wieżowiec wybudowany w Warszawie jak i prawdopodobnie w całym kraju po II wojnie światowej. W latach 1951–1956 na trzynastym piętrze budynku było zainstalowanych 12 nadajników zagłuszających wybrane rozgłośnie na falach krótkich. W okresie 1945–2000 z tego budynku zarządzano też Polskimi Kolejami Państwowymi. Obecnie mieści się tam również Główna Biblioteka Komunikacyjna.

Zobacz też Ministerstwa w III Rzeczypospolitej Rząd Ewy Kopacz Kalendarium rządu Ewy Kopacz

Przypisy

Linki zewnętrzne

Infrastruktury i Rozwoju