Paul Watzlawick (ur. 25 lipca 1921 w Villach, zm. 31 marca 2007 w Palo Alto) – austriacko-amerykański psycholog rodzin, teoretyk komunikacji i filozof. Podczas pracy terapeutycznej utworzył własną teorię komunikacji. Autor ponad 150 artykułów i 22 książek, przetłumaczonych na ponad 80 języków.
Życiorys Urodził się w 1921 roku w Villach w Austrii jako syn dyrektora banku. W roku 1939 ukończył szkołę średnią w rodzinnym mieście, a w 1949 roku – neofilologię na weneckim Uniwersytecie Ca' Foscari, uzyskując tytuł doktora. Rok później uczęszczał do Instytutu C.G. Junga w Zurychu, gdzie w roku 1954 uzyskał dyplom psychoterapeuty.
W latach 1957–1960 wykładał psychiatrię i psychoterapię na University of El Salvador i Temple University w FiladelfiiM.Ramage, K. Shipp (2009) "System Thinkers" London, Springer.. W 1960 roku Watzlawick poznał Dona Jacksona, założyciela Mental Research Institute (MRI) w Palo Alto, Kalifornia. Od tego czasu, przez 46 lat, Watzlawick pracował w MRI.
Zmarł w 2007 roku w Palo Alto.
Teoria komunikacji Paula Watzlawicka Na podstawie pracy z osobami ze schizofrenią skonstruował teorię komunikacji, którą oparł na pięciu aksjomatach: Człowiek nie może się nie komunikować, warunkiem jest tu jednak konieczność jego fizycznej obecności; Komunikat zawiera w sobie dwa aspekty: treść i relację; Człowiek komunikuje się werbalnie i niewerbalnie; Istotą relacji jest subiektywnie widziana przyczynowość. W interakcji nie ma obiektywnego początku, ani przyczyny. Komunikacja nie jest więc aktem jednostronnym, lecz cyklicznym; Relacje interpersonalne mogą mieć charakter symetryczny lub komplementarny.
Wybrane publikacje w języku polskim „Jak być nieszczęśliwym”, 1993
w języku angielskim An Anthology of Human Communication, 1964 Pragmatics of Human Communication, 1967 Change: Principles of Problem Formation and Problem Resolution (z Johnem Weakland i Richardem Fisch), 1974 How Real Is Real?, 1976 The Language of Change, 1977 The Situation Is Hopeless, But Not Serious: The Pursuit of Unhappiness, 1983 The Invented Reality: How Do We Know What We Believe We Know? (Contributions to Constructivism), 1984 Ultra-Solutions, or, How to Fail Most Successfully, 1988 The Interactional View: studies at the Mental Research Institute, Palo Alto, 1965-1974, 1977 Munchausen's Pigtail and other Essays, 1990
w języku niemieckim Menschliche Kommunikation – Formen, Störungen, Paradoxien. (z Janet H. Beavin, Donem D. Jacksonem) 1969 Lösungen – Zur Theorie und Praxis menschlichen Wandels. (z Johnem H. Weakland, Richardem Fisch), 1974 Wie wirklich ist die Wirklichkeit – Wahn, Täuschung, Verstehen. 1976 Die Möglichkeit des Andersseins – Zur Technik der therapeutischen Kommunikation. 1977 Gebrauchsanweisung für Amerika – Ein respektloses Reisebrevier. 1978 Die erfundene Wirklichkeit – Wie wissen wir, was wir zu wissen glauben? 1981 Anleitung zum Unglücklichsein. 1983 Vom Schlechten des Guten oder Hekates Lösungen. 1986 Die Unsicherheit unserer Wirklichkeit – Ein Gespräch über den Konstruktivismus.(z Franz Kreuzer) Münchhausens Zopf oder Psychotherapie und „Wirklichkeit“. 1988 Vom Unsinn des Sinns oder vom Sinn des Unsinns. 1992 Wenn du mich wirklich liebtest, würdest du gern Knoblauch essen – Über das Glück und die Konstruktion der Wirklichkeit. 2006 Man kann nicht nicht kommunizieren. 2011
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ca’ Foscari w Wenecji Kategoria:Austriaccy psycholodzy Kategoria:Amerykańscy psycholodzy Kategoria:Psychoterapeuci Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2007