Eparchia grodzieńska i brzeskaГРОДНЕНСКАЯ И ВОЛКОВЫССКАЯ ЕПАРХИЯ – powstała w 1900 poprzez wydzielenie z eparchii wileńskiej i litewskiej. W momencie powstania nowa administratura liczyła 26 dekanatówRADZIMA: Grodno Wołkowysk Podorosk Brzostowica Wielka Białystok Bielsk Podlaski Drohiczyn Kleszczele Brześć Włodawa Wysokie Litewskie Kamieniec Litewski Polesie Kobryń Czerewczyce Antopol Janów Bezdież Prużana Sielec Szereszewo Kosów Byteń
Łącznie w eparchii funkcjonowały 654 cerkwie i kaplice obsługiwane przez 365 kapłanów. W jej granicach działało pięć klasztorów: monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowicach, monaster Świętych Borysa i Gleba w Grodnie, monaster Narodzenia Matki Bożej w Grodnie, monaster Narodzenia Matki Bożej w Krasnymstoku, monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu.
W 1900/1901 w eparchii było 1296 szkół cerkiewnych. W tym 9 seminarii nauczycielskich, 6 szkół dwuklasowych, 455 jednoklasowych i 841 szkół gramoty (podstawowych).
W czasie I wojny światowej większość prawosławnej ludności guberni grodzieńskiej, razem z duchowieństwem, udała się na bieżeństwo. Z powodu wyjazdu arcybiskupa grodzieńskiego Michała do Moskwy w lutym 1915, w 1918 do Grodna przybył dotychczasowy wikariusz eparchii, biskup białostocki Włodzimierz i tymczasowo zaczął zarządzać całą administraturą. W 1925 administratura weszła w skład Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego pod nazwą diecezji grodzieńskiej.
Zobacz też Eparchia grodzieńska i wołkowyska
Przypisy
Grodzieńska i brzeska Kategoria:Religia w Grodnie Kategoria:Religia w Brześciu