thumb|Clinton Fisk, kandydat na prezydenta w 1888 thumb|John Bidwell, kandydat na prezydenta w 1892 thumb|Silas Swallow, kandydat na prezydenta w 1904 thumb|Eugene Chafin, kandydat na prezydenta w 1908 i 1912 Partia Prohibicji () – istniejąca partia polityczna w Stanach Zjednoczonych, działająca od początku lat 70. XIX wieku.
Historia Ruch trzeźwości w Stanach Zjednoczonych pojawił się w latach 20. XIX wieku. W kolejnej dekadzie miało miejsce odrodzenie religijne, zgodne z duchem kalwinizmu, co sprzyjało abstynencji. Jednakże masowy napływ imigrantów z Irlandii i Prus spowodował, że ruch ten znacznie przybrał i w połowie XIX wieku zawierał sojusze z partiami politycznymi, takimi jak: Partia Wigów, Partia Wolności, Partia Wolnej Ziemi i Partia Nic Niewiedzących. Do 1855 roku 13 stanów wprowadziło prawo prohibicyjne. Mimo tego w czasie wojny secesyjnej i po jej zakończeniu powstawało coraz więcej barów i zajazdów, w których sprzedawano alkohol. Z tego powodu, 27 maja 1869 roku, 500 delegatów różnych Kościołów protestanckich i członków Independance Order of Good Temperance zebrało się w Oswego i postanowiło o założeniu partii politycznej.
Działalność Od samego początku działacze Partii Prohibicji chcieli zawrzeć sojusz z republikanami, jednak tamci, obawiając się utraty poparcia elektoratu imigrantów, odmówili. Głównym punktem programu prohibicjonistów było wprowadzenie zakazu produkcji i sprzedaży napojów alkoholowych. Dodatkowo, chcieli likwidacji głosowania poprzez bary (). Pierwsza krajowa konwencja partii odbyła się w 1872 roku, która nominowała Jamesa Blacka kandydatem w wyborach prezydenckich. Większość poparcia dla tego ugrupowania pochodziła z małych miejscowości i członków protestanckich Kościołów ewangelikalnych. W latach 80. na Środkowym Zachodzie obsadzili swoimi zwolennikami stanowiska w legislaturach stanowych, łącznie w 18 stanach.
W 1881 roku powstała Home Protective Party, która postulowała zapisanie zakazu sprzedaży alkoholu w Konstytucji. Rok później połączyła się z Partią Prohibicji. Hasła o powrocie do wzorców zasad życia pierwszych kolonistów zapewniły im głosy konserwatystów na wsiach. W 1884 roku do programu prohibicjonistów dodano wprowadzenie prawa wyborczego dla kobiet, reformę administracyjną i społeczną, zmniejszenie taryf kolejowych oraz prowadzenie polityki antymonopolowej. Działacze chcieli także zawrzeć porozumienie z Partią Populistyczną. Skok poparcia nastąpił w latach 1888 i 1892, kiedy to kandydaci na prezydenta przekroczyli próg 2% poparcia. Cztery lata później ich poparcie zmalało, dzięki przytłaczającym sympatiom prorepublikańskim, jednakże już w 1895 nastąpiło odrodzenie ruchu abstynenckiego, dzięki działalności Anti-Saloon League.
Na początku XX wieku w Dakocie Północnej, Kansas i Maine wprowadzono prawo prohibicyjne. Do 1914 roku obowiązywało ono w 11 stanach, co skłoniło działaczy do walki o wprowadzenie poprawki do Konstytucji. XVIII poprawka zaczęła obowiązywać, gdy w 1917 roku przyjęła ją Nebraska, jako 36. stan. Spowodowało to liczne protesty i regularne walki służb mundurowych z przemytnikami, a także upowszechniło korupcję. W 1933 roku XVIII poprawka została anulowana, co walnie przyczyniło się do spadku poparcia i znaczenia Partii Prohibicji. W latach 40. jej działacze sprzeciwiali się przystąpieniu USA do ONZ, domagali się redukcji wydatków publicznych i bronili praw stanowych. W kolejnej dekadzie sprzyjali propagandzie antykomunistycznej i antyateistycznej, jednocześnie konsekwentnie żądając przywrócenia XVIII poprawki. W latach 60. działalność ugrupowania niemalże zanikła.
Wybory prezydenckie Kandydat Głosy powszechne Głosy elektorskie 1872 James Black 3 371 0 1876 Green Clay Smith 6 743 0 1880 Neal Dow 10 305 0 1884 John St. John 147 482 0 1888 Clinton Fisk 249 819 0 1892 John Bidwell 270 770 0 1896 Joshua Levering 125 072 0 1900 John Woolley 209 004 0 1904 Silas Swallow 258 596 0 1908 Eugene Chafin 252 821 0 1912 Eugene Chafin 207 972 0 1916 Frank Hanly 221 038 0 1920 Aaron Watkins 189 339 0 1924 Herman P. Faris 54 833 0 1928 William F. Varney 34 489 0 1932 William David Upshaw 81 916 0 1936 David Leigh Colvin 37 668 0 1940 Roger Babson 58 685 0 1944 Claude A. Watson 74 733 0 1948 Claude A. Watson 103 489 0 1952 Stuart Hamblen 189 339 0 1956 Enoch A. Holtwick 41 937 0 1960 Rutherford Decker 46 203 0 1964 Earle Harold Munn 23 266 0 1968 Earle Harold Munn 15 123 0 1972 Earle Harold Munn 13 505 0 1976 Ben Bubar 15 934 0 1980 Ben Bubar 7 212 0 1984 Earl Dodge 4 242 0 1988 Earl Dodge 8 002 0
Wybory do Izby Reprezentantów Liczba mandatów 1914 1 1916 1 1918 1
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Prohibicja w Stanach Zjednoczonych