Minh Tâm (zm. 1034) – wietnamski mistrz thiềnCzy rzeczywiście można go uważać za mistrza thiền jest problematyczne ze szkoły vô ngôn thông.
Życiorys Pochodził z Chu Minh. Jego rodzinnym imieniem było Phạm. Jeszcze dzieciństwie przyjaźnił się z Bảo Tínhem i razem zostali mnichami. Był uczniem i zarazem służącym mistrza Địnha Hươnga, razem z Viênem Chiếu i Bảo Tínhem.
Po osiągnięciu oświecenia i otrzymaniu przekazu Dharmy wędrował razem z Bảo Tínhem nauczając. Razem stali się wiodącymi postaciami społeczności buddyjskiej. Obaj zbierali także rozproszone pieśni i wiersze Viêna Chiếu i wydali jeDzieło to nie dotrwało do naszych czasów.
Obaj poświęcili się śpiewaniu Sutry lotosu, co kontynuowali przez piętnaście lat. Żyli i nauczali w świątyni Cảm Ứng na górze Bà Sơn w prefekturze Thiên Phúc.
Czwartego miesiąca siódmego roku okresu Thiên Thành, czyli w 1034 r., zostali zaproszeni na dwór cesarski, gdzie zorganizowano wielkie zgromadzenie w celu objaśniania sutr. Podczas tego spotkania weszli w samadhi świecącego ogniaTermin sanskrycki - tejeprabhāsamādhi, chiń. huaguang sanmei. W tekście szkoły Mūlasarvāstivādinów wspomina się o wejściu Buddy w ten stan i wyemitowaniu ognia i wody z różnych części ciała i spłonęli. Resztki ich kości zostały przetworzone w siedem rodzajów klejnotów. Z rozkazu cesarza zostały one umieszczone w klasztorze Trường Thánh. Cesarz nakazał także zmianę nazwy świątyni na Nguyên Thông Tự ThápCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Ss. 125, 126.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 33/6. Huineng (638-713) 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou 35/8. Mazu Daoyi (707-788) 36/9. Baizhang Huaihai (720-814) 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860) 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900) 40/13/4. Vân Phong (zm. 956) 41/14/5. Khuông Việt (933-1011) 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028) 43/16/7. Định Hương (zm. 1051) 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090) 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134) 46/19/10. Biện Tâi (bd) 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173) 47/20/11. Tịnh Lực (1112–1175) 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190) 47/20/11. Trường Nguyên (1110–1165) 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196) 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122–1190 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203) 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik 51/24/15. Tức Lự (bd) 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216) 51/24/15.. Ẩn Không (bd) 47/20/11. Tín Học (zm. 1190) 47/20/11. Tịnh Không (1091–1170) 47/20/11. Dại Xả (1120–1180) 44/17/8. Cứu Chỉ 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034) 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034) 43/16/7. Thiền Lão 44/17/8. Quảng Trí 45/18/9. Mãn Giác (1052–1096) 46/19/10. Bổn Tịnh (1100–1176) 45/18/9. Ngộ Ấn (1020–1088)
Przypisy
Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.
Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1034