Valerie Sweeting (ur. 9 lipca 1987 w Redvers, Saskatchewan) – kanadyjska curlerka, trzykrotna mistrzyni Kanady. W latach 2018-26 występowała jako trzecia w drużynie Kerri Einarson, następnie dołączyła do drużyny Kayli MacMillan.
Kariera Sweeting w curling gra od 1998. W 2004 zdobyła tytuł mistrzyni Alberty w konkurencji młodzieżowej. Trzy lata później jako trzecia w zespole Hailey Surik triumfowała w prowincjonalnych rozgrywkach juniorek w Saskatchewan.
Podczas Canadian Junior Curling Championships 2007 zespół z Saskatoon wygrał 8 z 12 meczów, taki rezultat pozwolił uczestniczyć w meczu barażowym przeciwko Manitobie (Calleen Neufeld). Zespół Surik przegrał dodatkowe spotkanie 3:9 i został sklasyfikowany na 4. miejscu.
Valerie w prowincjonalnych mistrzostwach kobiet po raz pierwszy wystąpiła w 2010. Bardzo dobry wynik debiutantki był dużym zaskoczeniem, zespół pod dowództwem Sweeting awansował do fazy Page play-off i wygrał w niej trzy mecze. Sweeting w finale pokonała 9:7 Shannon Kleibrink, została tym samym najmłodszym kapitanem triumfującym w mistrzostwach Alberty kobiet. Na Scotties Tournament of Hearts 2010 reprezentacja Alberty z bilansem 4 wygranych i 7 porażek zajęła 10. miejsce. Pod koniec sezonu Sweeting wzięła udział w swoim pierwszym turnieju wielkoszlemowym, doszła do ćwierćfinału Grey Power Players’ Championship 2010.
W turniejach prowincjonalnych zespół Valerie Sweeting nie powtórzył sukcesu z 2010. W 2012 zajęła 4. miejsce.
Jej drużyna wystąpiła w pierwszym turnieju kanadyjskich eliminacji olimpijskich do Soczi 2014. Pokonując w ostatniej fazie zespoły Cheryl Bernard i Kelly Scott awansowała do głównego turnieju. Ostatecznie w Canadian Olympic Curling Trials 2013 została sklasyfikowana na 5. miejscu. Sweeting zaczęła turniej od 3 wygranych meczów, później odniosła 4 porażki, jednak tylko jej udało się pokonać Jennifer Jones – triumfatorkę kwalifikacji.
W 2014 Sweeting pokonując 8:4 Cheryl Bernard wygrała mistrzostwa prowincji. Na Scotties Tournament of Hearts 2014 zawodniczki z Alberty awansowały do rundy finałowej, w pierwszym meczu pokonały Saskatchewan (Stefanie Lawton) i w półfinale Manitobę (Chelsea Carey). W finale Sweeting zmierzyła się z obrończyniami tytułów mistrzowskich (Rachel Homan), Valerie zdobyła srebrny medal przegrywając 6:8. Po tym turnieju zespół opuściła Joanne Courtney, która dołączyła do drużyny Homan.
Courtney miała zostać zastąpiona przez Andreę Crawford z Nowego Brunszwiku, jednak ta wkrótce po rozpoczęciu sezonu 2014/2015 zrezygnowała z powodów osobistych. Ostatecznie na pozycję trzecią trafiła Lori Olson-Johns. W tym sezonie zespół Valerie ponownie triumfował w Alberta Scotties Tournament of Hearts. Podczas Mistrzostw Kanady 2015 jej zespół zajął 2. miejsce, w finale uległ Manitobie (Jennifer Jones) 5:7.
W sezonie 2015/2016 Sweeting nie reprezentowała Alberty na Mistrzostwach Kanady, ponieważ przegrała rywalizację w rozgrywkach na poziomie prowincji z drużyną Chelsea Carey. Podobnie stało się rok później, kiedy Sweeting uległa zespołowi Shannon Kleibrink. W 2017 roku drużyna Sweeting zajęła 4. miejsce w rundzie round-robin kwalifikacjach olimpijskich, co nie pozwoliło jej na grę w play-offach. Rok później Valerie próbowała zakwalifikować się na igrzyska olimpijskie w kategorii par mieszanych wraz z Bradem Gushue. Para dostała się do finału, w którym jednak przegrała z Kaitlyn Lawes i Johnem Morrisem. W 2018 roku Team Sweeting ponownie nie wygrała rozgrywek w Albercie, tym razem przegrywając w swoim pierwszym meczu fazy play-off.
Team Einarson W 2018 roku drużyna Sweeting rozpadła się. Valerie Sweeting dołączyła do nowo utworzonego zespołu Kerri Einarson wraz z Shannon Birchard i Briane Meilleur. W tym składzie zdobyła mistrzostwo Kanady w roku 2020, 2021 i 2022. W 2022 reprezentowała Kanadę na mistrzostwach świata w Prince George, gdzie zdobyła brązowy medal.
W 2023 ponownie wygrała Tournament of Hearts i reprezentowała Kanadę na mistrzostwach świata w Sandviken, gdzie znów zdobyła brąz.
W 2026 roku drużyna Einarson wygrała Scotties, w finale pokonując po dogrywce Kaitlyn Lawes. W mistrzostwach świata Kanadyjki dotarły do finału, gdzie zostały pokonane przez Szwajcarki (Xenia Schwaller). Kilka dni później drużyna ogłosiła rozstanie z Val Sweeting, rezerwową Krysten Karwacki oraz trenerem Reidem Carruthersem.
Team MacMillan Wkrótce po rozstaniu z drużyną Einarson, Sweeting dołączyła do drużyny Kayli MacMillan, reprezentującej Kolumbię Brytyjską.
Wielki Szlem Turniej 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014 2014/2015 Autumn Gold A x x x QF x Manitoba Lotteries A A x x x x* Colonial Square ?* A* F* x QF QF Masters ?* A* A* x A W Canadian Open — SF Players’ ChampionshipsQF A A A x+Legenda —= turniej nie odbył się A= nie uczestniczyłax= nie zakwalifikowała się do fazy finałowejQF= ćwierćfinałSF= półfinałF= finałW= zwycięstwo*= turniej niezaliczany do cyklu Wielkiego Szlema
Nierozgrywane Turniej 2010/2011 Sobeys Slam x
Drużyna Czwarta Trzecia Druga Otwierająca2023/2024Kerri EinarsonValerie SweetingShannon BirchardBriane Harris2022/20232021/20222020/20212019/20202018/20192017/2018Valerie SweetingLori Olson-JohnsDana FergusonRachelle Pidherny2016/20172015/2016 2014/2015 2012/2014 Joanne Courtney 2012/2013Dana FergusonJoanne Courtney 2011/2012 Leslie Rogers 2010/2011 Megan Anderson Whitney Eckstrand 2009/2010 Megan Anderson Carly Quigley 2006/2007 Hailey Surik Valerie Sweeting Cristina Goertzen Brittany Lemon 2003/2004 Amanda-Dawn Coderre Valerie Sweeting Melissa Pierce Lauren Jenkyns
Canadian Team Ranking System Pozycje drużyn Valerie Sweeting w rankingu CTRSHistorical CTRS Results:
Team Einarson:
2022/2022 – 1. 2021/2022 – 2. 2019/2020 – 1. 2018/2019 – 2.
Team Sweeting: 2017/2018 – 6. 2016/2017 – 4. 2015/2016 – 3. 2014/2015 – 2. 2013/2014 – 3. 2012/2013 – 13. 2011/2012 – 12. 2010/2011 – 16. 2009/2010 – 13.
Przypisy
Kategoria:Kanadyjscy curlerzy Kategoria:Urodzeni w 1987