Gubernia wiacka () – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-wschodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo wiackie, w 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Wiatka. Zlikwidowana w 1929.
Graniczyła od północy z gubernią wołogodzką, na wschodzie z gubernią permską, na południu z gubernią kazańską i niżnonowogrodzką, na zachodzie z gubernią kostromską.
Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 169 629 km². Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 11 ujezdów.
Demografia Według wyników spisu powszechnego z 1897 liczba ludności wynosiła 3 030 831 osób – Rosjan (77,4%), Udmurtów (12,5%), Maryjczyków (Czeremisów) (4,8%), Tatarów (4,1%), Komi-Permiaków i Baszkirów.
Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897Spis powszechny Imperium Rosyjskiego 1897 – Ludność guberni wiackiej według języka ojczystego. Ujezd Rosjanie Udmurci Maryjczycy Tatarzy Komi-Permiacy Baszkirzy Gubernia ogółem 77,4% 12,5% 4,8% 4,1% … … Wiacki 99,5% … … … … … Głazowski 54,7% 41,6% … 2,1% 1,5% … Jełabuski 53,3% 21,9% 3,1% 16,3% … 3,7%Kotielnicki 99,7% … … … … … Małmyski 53,8% 23,8% 3,7% 18,6% … … Nolinski 99,9% … … … … … Orłowski 97,6% … … … 2,4% … Sarapulski 71,3% 24,0% … 1,8% … 1,2% Słobodski 95,0% 2,9% … 2,0% … … Urżumski 69,5% … 25,3% 4,8% … … Jarański 86,0% … 13,9% … … …
Gubernia została zlikwidowana 14 grudnia 1929. Obecnie (2013) terytorium historycznej guberni wiackiej wchodzi w skład obwodu kirowskiego Federacji Rosyjskiej i autonomicznej Republiki Udmurcji w składzie Federacji.
Przypisy
Bibliografia Вятская губерния Энциклопедия Брокгауза Ф.А. и Ефрона И.А.
Wiacka Kategoria:Geografia historyczna Rosji