Gubernia wołogodzka () – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północnej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo wołogodzkie, od 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Wołogda. Zlikwidowana w 1929.
Gubernia była położona pomiędzy 64°45′ a 58°30′ szerokości geograficznej północnej i 60°0′ a 38°30′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią archangielską, na wschodzie z gubernią tobolską (od której oddzielał ją grzbiet Uralu), na południu z gubernią jarosławską, kostromską, wiacką i permską, na zachodzie z gubernią nowogrodzką, na północnym zachodzie z gubernią ołoniecką.
Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 402 112 km², gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 10 ujezdów.
Demografia Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 1 493 200 osób – Rosjan (91,2%) i Komiaków (8,6%).
Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897Spis powszechny Imperium Rosyjskiego 1897 – Ludność guberni wołogodzkiej według języka ojczystego. Ujezd Rosjanie Komiacy Gubernia ogółem 91,2% 8,6% Ustiużski 99,8% … Wielski 99,9% … Wołogodzki 99,4% … Griazowiecki 99,9% … Kadnikowski 99,4% … Nikolski 99,9% … Solwyczegodski 99,9% … Totemski 99,9% … Ust-Sysolski 7,6% 92,3% Jareński 30,9% 68,9%
Gubernia została zlikwidowana postanowieniem WCIK 14 stycznia 1929.
Przypisy
Bibliografia Вологодская губерния Энциклопедия Брокгауза Ф.А. и Ефрона И.А.
Wołogodzka Kategoria:Geografia historyczna Rosji