Bitwa pod Witebskiem – jesienią 1663 roku król Jan Kazimierz wyruszył na prawobrzeżną Ukrainę z silnymi oddziałami polskimi i litewskimi, które następnie wkroczyły w styczniu 1664 roku na teren Carstwa Rosyjskiego. Wczesną wiosną 1664 roku część wojsk Rzeczypospolitej pod dowództwem Michała Kazimierza Paca odłączyła się od głównych sił królewskich i ruszyła na północ, aby przeciwdziałać ruchom wojsk Iwana Chowańskiego, które operowały we wschodniej części Wielkiego Księstwa Litewskiego, zajmując Dubrownę, Orszę, Borysów, Tołoczyn, a następnie rozłożyły się w pobliżu Witebska w oczekiwaniu na żywność i uzupełnienia. W lutym Michał Kazimierz Pac pobił pod Briańskiem wojska moskiewskie Boratyńskiego., a następnie ruszył przeciwko wojskom moskiewskim, przesuwając swoje oddziały ze Staroduba do Mohylewa. Wojska moskiewskie zostały zaatakowane przez wojska Michała Kazimierza Paca i pokonane nad rzeką Łuczesą pod Witebskiem.
W konsekwencji porażki Iwan Chowański stracił dowództwo na rzecz Jurija Dołgorukowa.
Przypisy
Bibliografia
Bobiatyński K., Kampania letnia 1664 roku na terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego – nieznany fragment wojny Rzeczypospolitej z Moskwą 1654–1667, [w:] Wojsko, wojskowość, miasta. Studia poświęcone prof. Stanisławowi Herbstowi w stulecie urodzin, red. Nagielki M., Zabrze 2009.
Kategoria:Bitwy w 1658 Werki