Nikołaj Aleksiejewicz Zujew, (ur. w 1892, zm. 22 stycznia 1953 w Nowym Jorku) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigracyjny działacz wojskowy, współpracownik Abwehry podczas II wojny światowej.
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej wstąpił ochotniczo do armii carskiej w wieku 13 lat. Służył w Samodzielnym Korpusie Straży Pogranicznej Zaamurskiego Okręgu Wojskowego. Dwukrotnie przedzierał się z depeszami do dowództwa rosyjskiego z oblężonego przez Japończyków Portu Artur. W czasie jednej z akcji kurierskich dostał się do niewoli, ale zdołał zbiec i powrócić do pozycji rosyjskich. Po zakończeniu wojny Nikołaj A. Zujew ukończył korpus kadetów w Symbirsku, a następnie michajłowską szkołę artyleryjską. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w Syberyjskiej Brygadzie Artylerii. Dwukrotnie był ranny. Odznaczony trzykrotnie Orderem Świętego Jerzego 2, 3 i 4 klasy. W 1918 wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Walczył w szeregach załogi pociągu pancernego „Oficer”, zostając jego dowódcą. Po mianowaniu na stopień pułkownika objął dowództwo jednego z dywizjonów pociągów pancernych. W połowie października 1920 r. wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. Następnie przeniósł się do Paryża, gdzie pracował jako szofer taksówki. Jednocześnie działał w Rosyjskim Związku Ogólnowojskowym (ROWS). W latach 1927–1938 jako członek Bojowej Organizacji gen. Aleksandra P. Kutiepowa cztery razy nielegalnie przechodził do ZSRR z zadaniami wywiadowczo-dywersyjnymi. Według artykułu W. N. Butkowa pt.: „Biełyje diwiersanty iz kadietow protiw SSSR”, opublikowanego w 1996 r. w piśmie „Kadietskaja pieriekliczka” pod koniec lat 30. przedostał się do Leningradu, gdzie miał udawać pułkownika Armii Czerwonej w sztabie Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Do jego zadań miało należeć przygotowywanie powstania „czerwonych dowódców” przeciwko reżimowi stalinowskiemu. W 1936 r. zorganizował bułgarski oddział Wyższych Wojskowych Kursów Naukowych, po czym prowadził kursy wywiadowcze dla emigranckiej młodzieży. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 wstąpił ochotniczo w listopadzie tego roku do Wehrmachtu i został wysłany na front wschodni. Służył jako rezydent Abwehrstelle „Południowa Ukraina” z siedzibą w okupowanej Odessie. Od jesieni 1942 był współpracownikiem Abwehrstelle „Krym”. Po zakończeniu wojny wyemigrował do USA.
Linki zewnętrzne Biografia Nikołaja A. Zujewa Kolejna biografia Nikołaja A. Zujewa
Bibliografia Jewgienij A. Aleksandrow, Русские в Северной Америке. Биографический словарь, 2005
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1953