Harold Peter Henry Reese (ur. 23 lipca 1918, zm. 14 sierpnia 1999) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika przez szesnaście sezonów w Major League Baseball.
Reese zawodową karierę rozpoczął w zespole Louisville Colonels, w którym grał przez dwa lata. W lipcu 1939 w ramach wymiany zawodników i 35 tysięcy dolarów przeszedł do Brooklyn Dodgers, w którym zadebiutował 23 kwietnia 1940. Dwa lata później po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd. W latach 1943–1945 służył w U.S. Army na Pacyfiku.
W 1955 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Dodgers pokonali New York Yankees 4–3. 26 września 1958 wystąpił po raz ostatni. W grudniu 1958 został członkiem sztabu szkoleniowego Dodgers. W późniejszym okresie był między innymi sprawozdawcą telewizyjnym w CBS (1960–1965) i NBC (1966–1969). W 1984 został wybrany do Galerii Sław Baseballu.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło10× All-Star 1942, 1946, 1947, 1948, 19491950, 1951, 1952, 1953, 1954 Zwycięzca w World Series 1955 Lou Gehrig Memorial Award1956Baseball Hall of Fame od 1984# 1 zastrzeżony przez Dodgers1984
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Brooklyn Dodgers Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1999