Andowiak smukły (Thomasomys gracilis) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Andowiak smukły występuje w południowo-wschodnim Peru (Region Cuzco).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1917 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Thomasomys gracilis. Holotyp pochodził z Machu Picchu, na wysokości , w Regionie Cuzco, w Peru.
Systematyka T. gracilis w stosunku do T. cinnameus i T. hudsoni jest niejasna i wymaga dodatkowych badań taksonomicznych. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; mus, μυος muos „mysz”. gracilis: lub gracilus „smukły, elegancki, cienki”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 83–101 mm, długość ogona 120 mm, długość ucha 15–18 mm, długość tylnej stopy 22–23 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Siedlisko Schwytano je blisko strumieni z gęstymi zaroślami przerywanymi przez górskie łąki. Występuje na wysokości między 2750 a 4300 m n.p.m.. Jest prawdopodobnie nadrzewny.
Populacja Gatunek bywający lokalnie powszechny, jego liczebność spada.
Zagrożenia Główne zagrożenia to wylesianie, fragmentacja siedliska, i rolnictwo.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1917 roku Kategoria:Fauna endemiczna Peru