Bawełniak aztecki (Sigmodon mascotensis) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Bawełniak aztecki występuje na równinach przybrzeżnych i wewnętrznych basenach zachodniego Meksyku, od południowego Nayarit, skrajnie południowego Durango i południowo-zachodniego Zacatecas na południe do skrajnie południowo-zachodniego Chiapas i na wschód do zachodniego Hidalgo, zachodniej Puebla i północno-zachodniej Oaxacy.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1897 roku amerykański zoolog Joel Asaph Allen nadając mu nazwę Sigmodon mascotensis. Holotyp pochodził z Mascoty, w Mineral San Sebastián, na wysokości 1006 m n.p.m., w Jalisco, w Meksyku.
Uważano, że S. mascotensis obejmuje trzy możliwe do zdiagnozowania populacje traktowane jako ważne podgatunki, ale ostatnia rewizja taksonomiczna wykazała, że szerokie wzorce zmienności wewnątrzgatunkowej nie są zgodne z konwencjonalnymi oznaczeniami podgatunków. Dopóki nie zostanie przeprowadzona dokładna rewizja, przedwczesne jest wyróżnianie podgatunków lub tworzenie map rozmieszczenia geograficznego i ekologicznego. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Sigmodon: sigma „litera Σ”; ὀδούς odous, ὀδóντος odontos „ząb”; w aluzji do sigmoidalnego wzoru na zębach trzonowych gdy ich korony są zużyte. mascotensis: Mascota, Jalisco, Meksyk.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 125–200 mm, długość ogona 75–138 mm, długość ucha 17–23 mm, długość tylnej stopy 30–40 mm; masa ciała 70–211 g.
Ekologia Lubi tereny rolnicze.
Populacja Są powszechne.
Zagrożenia Zagrożenia dla tego gatunku nie są znane.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1897 roku