Joseph Michael Medwick (ur. 24 listopada 1911, zm. 21 marca 1975) – amerykański bejsbolista, który występował na pozycji lewozapolowego przez 17 sezonów w Major League Baseball.
Medwick zawodową karierę rozpoczął w klubie farmerskim St. Louis Cardinals Scottdale Scotties z Middle Atlantic League po ukończeniu szkoły średniej w 1930 roku. Przez kolejne dwa lata był zawodnikiem Houston Buffaloes, w którym rozegrał 300 spotkań. W MLB zadebiutował 2 września 1932 w meczu przeciwko Chicago Cubs, w którym zaliczył RBI i zdobył runa. W 1934 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, a także zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Cardinals pokonali Detroit Tigers 4–3; mistrzowskiej drużynie St. Louis Cardinals nadano przydomek Gas House Gang.
W sezonie 1937 zdobył Potrójną Koronę (BA 0,374, HR 31, RBI 154), zaliczył najwięcej uderzeń (237), miał najlepszy wskaźnik slugging percentage (0,641), zaliczył najwięcej double'ów (54, w sezonach 1936 i 1938 również zwyciężał w tej klasyfikacji) i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. Grał jeszcze w Brooklyn Dodgers, New York Giants, Boston Braves i ponownie w St. Louis Cardinals, w którym zakończył zawodniczą karierę.
W późniejszym okresie był między innymi grającym menadżerem w zespołach niższych lig. W 1968 został wybrany do Galerii Sław Baseballu. Zmarł 21 marca 1975 na zawał serca w wieku 63 lat.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 193710× All-Star 1934, 1935, 1936, 1937, 1938,1939, 1940, 1941, 1942, 1944 zwycięzca w World Series 1934 zdobywca Potrójnej Korony1937Baseball Hall of Fame od 1968
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści St. Louis Cardinals Kategoria:Baseballiści Brooklyn Dodgers Kategoria:Baseballiści New York Giants Kategoria:Baseballiści Boston Braves Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1975