thumb|240px|Pomnik rozstrzelanych 29 stycznia 1944 w Grębałowie Jadwiga Maria HorodyskaTrybuchowce i Pyszkowce. W: Majątki ziemskie- woj. lwowskie, stanisławowskie i tarnopolskie. (Sulikowska-Horodyska), ur. 14 sierpnia 1905 w Trybuchowcach lub we Lwowie, zm. 10 października 1973 w Krakowie – polska rzeźbiarka, czynna we Lwowie i w Krakowie.
Życiorys Urodziła się w majątku ojca w Trybuchowcach obok BuczaczaCracovia Leopolis. (według innych danych we Lwowie) w rodzinie malarza Franciszka Horodyskiego (dziedzica Trybuchowiec w rejonie buczackim) oraz Marty z Jodko-NarkiewiczówMaciej Biernat: Kościół parafialny p.w.Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Trybuchowcach. [W:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. T. 18. Kraków: wyd. Antykwa, drukarnia Skleniarz 2010, 508 іl., s. 284. seria: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Cz. I. ., która urodziła się we wsi Bębnówka Wielka. Uczęszczała do szkoły Sacré-Cœur.
Studiowała w latach 1927–1929 w Lwowskiej Szkole Przemysłu Artystycznego, w latach 1929–1932 w rzymskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po powrocie do Lwowa zajęła się rzeźbą sakralną, współpracowała też z wytwórnią wyrobów alabastrowych w Żurawnie. W swojej twórczości pozostawała pod wpływem sztuki Art déco, dzieł Auguste Rodina, Antoine Bourdelle’a oraz lwowskiej rzeźbiarki Janiny Reichert-Toth.
We wrześniu 1939 r. jej jedyny brat, Kornel, został aresztowany przez NKWD, a następnie zamordowanypo 17 września 1939 aresztowany przez władze sowieckie i zamordowany w Starobielsku. W roku 1940 przedostała się nielegalnie ze Lwowa do Krakowa. Po II wojnie światowej została powołana na profesora Politechniki Krakowskiej i została kierownikiem pracowni rzeźby.
Dzieła Wczesne prace wykonane w Rzymie w roku 1932: płaskorzeźba „Rozstanie”, głowa młodej dziewczyny „Fatum”, praca dyplomowa „Ewa”. Alabastrowe figury świętych Piotra i Pawła na ołtarzy kościoła garnizonowego w Równem (1933) Figury czterech ewangelistów w krakowskim kościele Karmelitów Bosych przy ulice Rakowickiej (1933) Figura Matki Boskiej Królowej Polski z dwoma aniołami w kościele we wsi Zabierzów (województwo małopolskie) (1933) Płaskorzeźba w brązie „Zwiastowanie Pańskie” wykonana w Rzymie, zakupiona przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych dla kościoła polskiego w Paryżu (1934) Popiersie przemysłowca Stanisława Kremera z barwionego gipsu (1935) Grupa aniołów podtrzymujących koronę nad tabernakulum w kościele w Ciężkowicach (1935) Rzeźby w kaplicy w Rabce-Zdroju (1935) Figura Matki Boskiej w kościele w Komarnie (1936) Figura Chrystusa na wieży kościoła w Radomiu (1936) Wielopostaciowa płaskorzeźba w kościele na Helu (1936) Płaskorzeźby tabernakulum rzeźby w ołtarzach bocznych Katedry Ormiańskiej we Lwowie (1936–1937) Ołtarz główny z marmuru i alabastru w kościele Matki Boskiej Gromnicznej we Lwowie (1937), zniszczony (1979) Alabastrowe figury świętych Cyryla i Metodego w kościele w Piekarach Śląskich (1938) Kompozycja warsztatowa „Herodiada” z czarnego alabastru (1939) przedstawiona na Wystawie Światowej w Nowym Jorku, obecnie w muzeum sztuki polskiej w Chicago. Pomnik rozstrzelanych 29 stycznia 1944 w Grębałowie, przy współpracy M. Grodzickiego i Z. Trzebiatowskiego (1963).
Przypisy
Bibliografia O Jadwidze Horodyskiej rozmawiają ci, którym była bliska. „Cracovia Leopolis”. 3 (39), 2004, s. 8–16. Jurij Smirnow: Jadwiga Horodyska: życie i twórczość artystyczna. Lwów: [s.n.], 2005. Jurij Biuriułow: Rzeźba lwowska. Warszawa: Neriton, 2007, s. 274–277. .
Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim