Charles Leo Hartnett (ur. 20 grudnia 1900, zm. 20 grudnia 1972) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza przez 20 sezonów w Major League Baseball.
Hartnett swoją karierę rozpoczął w 1921 roku w zespole Worcester Boosters z Eastern League, gdzie był obserwowany przez skauta Chicago Cubs Jacka Doyle’a. Przed rozpoczęciem sezonu 1922 za 2500 dolarów przeszedł do Cubs, w którym zadebiutował 12 kwietnia 1922 w meczu przeciwko Cincinnati Reds. W 1933 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, zaś dwa lata później został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W latach 1938–1940 był grającym menadżerem Cubs.
W grudniu 1940 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Giants, w którym rok później zakończył karierę. W późniejszym okresie był między innymi menadżerem zespołów z niższych lig oraz trenerem i skautem w Kansas City Athletics. W 1955 został wybrany do Galerii Sław Baseballu. Zmarł w swoje 72. urodziny 20 grudnia 1972.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 19356× All-Star 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938 Baseball Hall of Fame od 1955
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Amerykańscy skauci w baseballu Kategoria:Baseballiści Chicago Cubs Kategoria:Baseballiści New York Giants Kategoria:Menadżerowie Chicago Cubs Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1972