Fedon z Elidy (gr. , V w. p.n.e.) filozof grecki, założyciel szkoły w Elidze.
Życiorys Pochodził z rodu arystokratycznego, po upadku swego miasta rodzinnego dostał się do niewoli i musiał pełnić obowiązki odźwiernego w domu rozpusty. Po zamknięciu drzwi wymykał się stamtąd, by brać udział w rozmowach Sokratesa. Za jego namową został wykupiony z niewoli. Trwało to tak długo, póki Sokratesowi nie udało się skłonić Alkibiadesa (czy też Kritona) do wykupienia młodzieńca z niewoli. Odtąd Fedon swobodnie mógł zajmować się filozofią.
Dzieła Jako dzieła Fedona wymieniane są dialogi: Apfyros Simon; I poniższe również przypisywane Fedonowi, choć autentyczność ich jest niepewna: Nikias Medios Antimachos albo O starcu.
Po śmierci Fedona założoną przez niego szkołą filozoficzną kierował Pleistanos z Elidy, a w następnym pokoleniu Menedemos z Eretrii i Asklepiades z Fliuntu — którzy obaj byli przedtem uczniami Stilpona.
Przypisy
Kategoria:Filozofowie starożytnej Grecji