Szerua-eterat (akad. Šērū'a-ēṭeratFrame G., Babylonia..., s. 195., tłum. „bogini Szerua jest tą, która ratuje/ocala”hasło ețēru, The Assyrian Dictionary, tom 4 (E), The Oriental Institute, Chicago 1958, s. 403.) – asyryjska księżniczka, najstarsza córka Asarhaddona (680-669 p.n.e.), siostra Aszurbanipala (669-627? p.n.e.) i Szamasz-szuma-ukina (668-648 p.n.e.).
Znany jest list, który Szerua-eterat napisała do Aszur-szarrat, żony swego brata Aszurbanipala, będącego wówczas jeszcze następcą tronu. W tłumaczeniu A. Leo Oppenheima treść tego listu brzmi następująco:
„Dlaczego nie piszesz do mnie listów, dlaczego nie przysyłasz mi żadnych ustnych wiadomości? Czy w rzeczywistości nie jest tak dlatego, że ludzie mogliby powiedzieć: 'Być może to ta (tj. Szerua-eterat) zajmuje ważniejszą pozycję (na dworze) niż ona?'. A jednak, ja, Szerua-eterat, jestem najstarszą córką urodzoną w oficjalnej siedzibie Aszur-etel-ilani-mukinni (tj. Asarhaddona), wielkiego i prawego króla, króla świata, króla Asyrii, podczas gdy ty jesteś tylko synową, panią domu Aszurbanipala, najstarszego syna króla urodzonego w oficjalnej siedzibie Asarhaddona, króla Asyrii”Oppenheim A.L., Letters..., s. 158.
List ten przedstawiany jest jako dowód na to, że obie kobiety nie przepadały za sobąhasło Ashur-sharrat, w: Leick G., Who's Who in the Ancient Near East, Routledge, London and New York 2002, s. 32.. Szerua-eterat wytykać ma w nim swej bratowej, iż ta nie okazała jej należytego szacunku, należnego jej ze względu na jej pochodzenie i status na dworze asyryjskimLLewellyn-Jones L., King and Court..., s. 121.. Przypomina jednocześnie Aszur-szarrat, iż ta jest jedynie synową panującego króla, podczas gdy Szerua-eterat jest jego najstarszą córkąTetlow E.M., Women, Crime..., s. 150..
Zupełnie inaczej tłumaczy ten sam list Alasdair Livingstone:
„Czemu nie zapisujesz swoich tabliczek i nie recytujesz swoich ćwiczeń? (Chcesz) aby ludzie powiedzieli: 'Czy to jest siostra Szeruy-eterat, najstarszej córki pałacu sukcesji Aszur-etel-ilani-mukinni, wielkiego króla, prawego króla, króla świata, króla Asyrii?'. A ty jesteś synową, panią domu Aszurbanipala, wielkiego następcy tronu domu sukcesji Asarhaddona, króla Asyrii”Livingstone A., Ashurbanipal: Literate..., s. 104.
Z tego tłumaczenia nie wynika już, aby list ten dotyczyć miał animozji panujących pomiędzy obiema kobietami. Szerua-eterat zwraca w nim jedynie uwagę Aszur-szarrat, aby ta wprawiała się w sztuce pisania i czytania, gdyż tego oczekuje się od niej jako od przyszłej królowej asyryjskiejRadner K., Robson E., The Oxford Handbook..., s. 324.. Sama Szerua-eterat daje jednocześnie do zrozumienia, iż ona sama posiadła już tę sztukę. Na tej podstawie niektórzy uczeni przypuszczają, iż nauka pisania i czytania była obowiązkowym elementem edukacji młodych członków rodziny królewskiej.
Szerua-eterat wzmiankowana jest również w bardzo uszkodzonym liście z czasów panowania Aszurbanipala, w którym jej imię wymieniane jest obok imienia babilońskiego króla KandalanuTeppo S., Women and their..., s. 43.. Wspomniana jest ona również w kilku innych dokumentach, gdzie jej imię wymieniane jest zaraz po imionach jej braci, Aszurbanipala i Szamasz-szuma-ukinaTeppo S., Women and their..., s. 43-44..
Znany jest również pochodzący z późniejszych czasów tekst aramejski, opowiadający historię dwóch braci, Aszurbanipala (noszącego w opowieści imię Sarbanabal) i Szamasz-szuma-ukina (noszącego imię Sarmuge), oraz ich siostry Szeruy-eterat (występującej pod imieniem Saritrah)Teppo S., Women and their..., s. 44.. W opowieści tej Szerua-eterat zostaje wysłana przez Aszurbanipala do jego zbuntowanego brata Szamasz-szuma-ukina z misją przekonania go do powrotu do Niniwy.
Przypisy
Bibliografia Frame G., Babylonia 669-627 B.C.: a political history, Nederlands Historisch-Archaeologisch Instituut te İstanbul, 1992. Livingstone A., Ashurbanipal: Literate or Not?, Zeitschrift für Assyriologie 97 (2007), s. 98-118. LLewellyn-Jones L., King and Court in Ancient Persia 559 to 331 BCE, Edinburgh University Press, 2013. Oppenheim A.L., Letters from Mesopotamia: Official, Business, and Private Letters on Clay Tablets from Two Millennia, University of Chicago Press, 1967. Radner K., Robson E., The Oxford Handbook of Cuneiform Culture, Oxford University Press, 2011.
Tetlow E.M., Women, Crime and Punishment in Ancient Law and Society, tom 1 (The Ancient Near East), Continuum 2004.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Asyryjskie księżniczki