Karol August Wilhelm Mikołaj Aleksander Michał Bernard Henryk Fryderyk Stefan von Sachsen-Weimar-Eisenach (ur. 31 lipca 1844 w Weimarze; zm. 20 listopada 1894 w Cap Martin, Francja) – następca tronu Saksonii-Weimar-Eisenach.
Życiorys thumb|Książę Karol August w górnym rzędzie po prawej Karol August był jedynym synem wielkiego księcia Karola Aleksandra von Sachsen-Weimar-Eisenach (1818-1901) i jego żony Zofii Oranje-Nassau (1827–1897), córki Wilhelma II, króla Holandii (1792-1849). W latach młodzieńczych często chorował. Studiował na uniwersytecie w Jenie, Heidelbergu i LipskuBernhard Post; Dietrich Werner, Herrscher in der Zeitenwende: Wilhelm Ernst von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1876–1923. Glaux, Jena 2006, S. 36. W 1867 roku wstąpił do pruskiego pułku huzarów w Düsseldorfie. 18 stycznia 1871 roku wziął w Wersalu udział w proklamowaniu Wilhelma I na cesarzaDr. Theodor Toeche-Mittler: Die Kaiserproklamation in Versailles am 18. Januar 1871 mit einem Verzeichniß der Festtheilnehmer, Ernst Siegfried Mittler und Sohn, Berlin 1896H. Schnaebeli: Fotoaufnahmen der Kaiserproklamation in Versailles, Berlin 1871. Bardzo różnił się od swego charyzmatycznego ojca. Był powściągliwy i wycofany.
Karol August „ukierunkowywał swoje myślenie przede wszystkim na rzeczy realne”, starał się zrozumieć praktyczne zadania państwa we wszystkich dziedzinach, w ich rzeczywistym znaczeniu oraz zasięgał o nich informacji, czy to poprzez oględziny, czy też przez gruntowne zgłębianie dzieł historycznych lub ekonomicznych. „Zajmowały go również potrzeby ludu” a także intensywnie konfrontował się z problemami robotników, których liczba szybko wzrastała w drugiej połowie XIX wiekuBernhard Post; Dietrich Werner, Herrscher in der Zeitenwende: Wilhelm Ernst von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1876–1923. Glaux, Jena 2006, S. 37. Książę w intensywny sposób pozwalał wprowadzać się swoim ministrom i urzędnikom zajmującym kierownicze stanowiska w sprawy państwoweBernhard Post; Dietrich Werner, op. cit., S. 37.
W wolnych chwilach dziedziczny wielki książę poświęcał się swoim zbiorom miedziorytów i gabinetowi monet. Ponadto interesował się książęcą biblioteką i nowo wybudowanym archiwum, gdzie często studiował historyczne dokumenty poświęcone historii roduBernhard Post; Dietrich Werner, op. cit., S. 38. Chwalono jego ludowość oraz nieskomplikowane podejście do mieszkańców wielkiego księstwa. Minister Stichling ocenił go, jako tego, „który bezwzględnie jest kimś więcej, niż by się wydawało“.
Dla księcia Karola Augusta życie z młodą rodziną było chyba najszczęśliwszym okresem w jego życiuBernhard Post; Dietrich Werner, op. cit., S. 40. Karol August realizował się w nowej roli odpowiedzialnego ojca i miał nadzieję, że wychowa synów na sumiennych i szczęśliwych ludzi“. Aby osiągnąć ten cel, kiedy tylko jego „dzieci przeszły spod opieki kobiecej pod opiekę męską“, opracował obszerne pisma dotyczące ich wychowania. Przyznawał w nich wprawdzie wyraźnie szczególną pozycję Weimaru, domagał się jednak, aby „sztuka i nauka oddziaływała na nich stopniowo”. Za oczywiste uważał on zarówno uczęszczanie do publicznego gimnazjum jak i zajęcia sportowe, jazdę konno, pływanie i szermierkę. W końcu podkreśla on wyraźnie znaczenie nauki tańca, „aby prezentować się w towarzystwie w korzystny sposób. Niepewny tancerz łatwo wzbudza śmiech.“ Wyróżnienie akurat tego punktu, poprzez umieszczenie go na końcu pisma wskazuje na refleksje związane z własnymi bolesnymi doświadczeniemBernhard Post; Dietrich Werner, op. cit., S. 41.
Ze względu na przewlekłą chorobę Karol August udał się w 1894 do uzdrowiska Mentona we Francji, które słynęło z korzystnego klimatu dla osób cierpiących na gruźlicę. Podczas pobytu we Francji książę zmarł. Został pochowany ze wszystkimi honorami w królewskiej krypcie w Weimarze. Tytuł następcy przeszedł na jego najstarszego syna Wilhelma Ernesta.
Małżeństwo i dzieci thumb|Żona księcia Karola Augusta, ks. Paulina z Saksonii-Weimar-Eisenach 26 sierpnia 1873 roku w Friedrichshafen wielki książę poślubił kuzynkę 2. stopnia, księżniczkę Paulinę Augustę (1852–1904), najstarszą córkę Hermana księcia Saksonii-Weimar-Eisenach (1825–1901) i księżnej Augusty Wirtemberskiej (1826–1898). Para miała dwóch synów: Wilhelma Ernesta (1876-1923) ∞ 1903 księżniczka Karolina Reuß zu Greiz (1884–1905) ∞ 1910 księżniczka Feodora z Saksonii-Meiningen (1890–1972) Bernarda Henryka (1878-1900)
Odznaczenia Odznaczenia księcia Karola Augusta to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Order Korony Rucianej (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia-Coburg-Gotha) Order Orła Czarnego na łańcuchu (Prusy) Krzyż Żelazny II klasy ze starszeństwem (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Order Wierności (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Świętego Huberta (Bawaria) Krzyż Wielki Orderu Henryka Lwa (Brunszwik) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Hesja) Medal Zasługi Wojskowej (Schaumburg-Lippe) Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej z koroną w rudzie (Meklemburgia) Order Domowy Nassauski Lwa Złotego (Niderlandy) Kawaler Orderu Wojskowego Wilhelma (Niderlandy) Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego (Niderlandy) Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi (Oldenburg) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana (Austro-Węgry) Order Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Królewski Serafinów (Szwecja) Order Osmana I klasy (Imperium Osmańskie) Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
Przypisy
Bibliografia Paul Friedrich Wilhelm von Bojanowski, Carl August, Erbgrossherzog von Sachsen: ein Lebensbild, H. Böhlau 1895. Otto Devrient, Zur Einzugsfeier der Hohen Neuvermählten Ihrer Königlichen Hoheiten des Erbgroßherzogs Karl August und der Frau Erbgroßherzogin Pauline von Sachsen-Weimar-Eisenach., Kühn, 1873. Hermann Freiherr von Egloffstein, Das Weimar von Carl Alexander und Wilhelm Ernst. Berlin 1934. Bernhard Post; Dietrich Werner, Herrscher in der Zeitenwende: Wilhelm Ernst von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1876–1923. Glaux, Jena 2006.
Kategoria:Wettynowie Kategoria:Książęta Kategoria:Następcy tronu Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1894 Kategoria:Odznaczeni Orderem Królewskim Serafinów Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Wilhelma Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika Kategoria:Ludzie związani z Roquebrune-Cap-Martin Kategoria:Ludzie urodzeni w Weimarze